Тавофи каъба дил кун агар дилии дорӣ

طواف کعبه دل کن اگر دلی داری

Диласт каъбаи маънии ту гул чаҳ пиндорӣ

دلست کعبه معنی تو گل چه پنداری

Тавофи каъбаи сӯрат ҳақат бидон фармуд

طواف کعبه صورت حقت بدان فرمود

Ки то ба воситаи он дилӣ ба дасти оре

که تا به واسطه آن دلی به دست آری

Ҳазор бори пиёдаи тавоф каъба кунӣ

هزار بار پیاده طواف کعبه کنی

Қабул ҳақ нашавадгар дилии бёзорӣ

قبول حق نشود گر دلی بیازاری

Бидиҳ ту маликату молу дилӣ ба даст овар

بده تو ملکت و مال و دلی به دست آور

Ки дил зё диҳадат дар лаҳади шаби торӣ

که دل ضیا دهدت در لحد شب تاری

Ҳазор бадараи заргари барӣ ба ҳазрати ҳақ

هزار بدره زرگر بری به حضرت حق

Ҳақат бигӯед дили ор агар ба мо оре

حقت بگوید دل آر اگر به ما آری

Ки симу зар бар мо лошист бе миқдор

که سیم و زر بر ما لاشیست بی‌مقدار

Диласт матлаби могар марои талабкорӣ

دلست مطلب ما گر مرا طلبکاری

зи аршу курсӣу лавҳи қалам фузун бошад

ز عرش و کرسی و لوح قلم فزون باشد

Дили хароб ки онро киӣ бншморӣ

دل خراب که آن را کهی بنشماری

Мадори хори дилиро агар чаҳ хор буд

مدار خوار دلی را اگر چه خوار بود

Ки бас ъзир азизаст дил дар он хорӣ

که بس عزیر عزیزست دل در آن خواری

Дили хароб чу мнзргаҳи илоҳ буд

دل خراب چو منظرگه اله بود

Зиҳии саодати ҷонӣ ки кард меъморӣ

زهی سعادت جانی که کرد معماری

Иморати дили бечораи ду сдпораҳ

عمارت دل بیچاره دو صدپاره

зи ҳаҷу умра ба ояд ба ҳазрати борӣ

ز حج و عمره به آید به حضرت باری

Кнўзи ганҷи илоҳии дили хароб буд

کنوز گنج الهی دل خراب بود

Ки дар хароба буд дафни ганҷ бисёре

که در خرابه بود دفن گنج بسیاری

Камар ба хизмати дил ҳо бабанд чокрўор

کمر به خدمت دل‌ها ببند چاکروار

Ки бргшоид дар ту тариқи асрорӣ

که برگشاید در تو طریق اسراری

?герати саодату иқболи гашти матлӯбат

گرت سعادت و اقبال گشت مطلوبت

Шӯии ту толиби дилҳо ва кибр бигзорӣ

شوی تو طالب دل‌ها و کبر بگذاری

Чу ҳамАннан ту гардад анояти дил ҳо

چو همعنان تو گردد عنایت دل‌ها

Шавад инобъи ҳикмати зи қалби ту ҷорӣ

شود ینابع حکمت ز قلب تو جاری

Равон шавад зи лисонат чу сайли оби ҳаёт

روان شود ز لسانت چو سیل آب حیات

Дамат буд чу масеҳои давои беморӣ

دمت بود چو مسیحا دوای بیماری

Барои як дили мавҷӯди гашт ҳар ду ҷаҳон

برای یک دل موجود گشت هر دو جهان

Шинави ту нуктаи лўлок аз лаби қорӣ

شنو تو نکته لولاک از لب قاری

Вагар на куну маконро вуҷӯд кӣ будӣ

وگر نه کون و مکان را وجود کی بودی

зи меҳру моҳу зи арзу самои зангорӣ

ز مهر و ماه و ز ارض و سمای زنگاری

Хамӯш васфи дили андар баён наме гунҷад

خموش وصف دل اندر بیان نمی‌گنجد

Агар ба ҳар сари мӯеи ду сад забони дорӣ

اگر به هر سر مویی دو صد زبان داری