Фирист бодаи ҷонро ба расми дилдорӣ

فرست بادهٔ جان را به رسم دلداری

Бидон нишон ки маро бе нишони ҳамеи дорӣ

بدان نشان که مرا بی‌نشان همی‌داری

Бидон нишон ки ба ҳар шаб чу моҳ май тобӣ

بدان نشان که به هر شب چو ماه می‌تابی

зи абри дили Қатароти ҳаёт май борӣ

ز ابر دل قطرات حیات می‌باری

Чаҳ қатраҳост ки аз ҳарфи ишқ май борад

چه قطره‌هاست که از حرف عشق می‌بارد

зи гули гулии бФзоиди зи хори ҳам хорӣ

ز گل گلی بفزاید ز خار هم خاری

Миёни хору гули ин синаҳо чу булбули маст

میان خار و گل این سینه‌ها چو بلبل مست

Замири ишқи дили андари саҳар ба саҳари оре

ضمیر عشق دل اندر سحر به سحر آری

Ҳазор нола кунам лек бихўд аз май ишқ

هزار ناله کنم لیک بیخود از می عشق

Чу чанг бехабарам аз наво ва аз зорӣ

چو چنگ بی‌خبرم از نوا و از زاری

Аз он дамӣ ки суроҳеи ишқ ту дидам

از آن دمی که صراحی عشق تو دیدم

Тиҳӣу пар шудаам дам ба дами қадаҳи ворӣ

تهی و پر شده‌ام دم به دم قدح واری

Миёни ҷамъи маро чун қадаҳ чаҳ гирдоне

میان جمع مرا چون قدح چه گردانی

Чу шамъро ту дар ин ҷамъ дар наме оре

چو شمع را تو در این جمع در نمی‌آری

Маро бипурс ки ин шамъ кист шамси аддӣн

مرا بپرس که این شمع کیست شمس الدین

Ки хоки табриз аз ваии бёФти бедорӣ

که خاک تبریز از وی بیافت بیداری