Колии тишбии опонсў , эй аФндии чалабӣ
کالی تیشبی آپانسو، ای افندی چلبی
Нимшб бар боми мое , то Карамии талабӣ
نیمشب بر بام مایی، تا کرمی طلبی
Гуҳи сияҳи пӯшу Асо , ки манам колўирўс
گه سیهپوش و عصا، که منم کالویروس
Гуҳи ъамомау найза ки ғарибами арабӣ
گه عمامه و نیزهٔ که غریبم عربی
Ҳарчӣ ҳастӣ эй амир , сахти мастии шергир
هرچه هستی ای امیر، سخت مستی شیرگیر
Ҳар забон хоҳӣ бигӯ , хсрўои ширини лабӣ
هر زبان خواهی بگو، خسروا شیرین لبی
Артмии оғопсў , коикопри туро
ارتمی آغاپسو، کایکاپر ترا
Нури ҳақӣ ё ҳақӣ , ё фиришта ё набӣ
نور حقی یا حقی، یا فرشته یا نبی
Чун ғам дил мехӯрам , раҳм бар дил май барам
چون غم دل میخورم، رحم بر دل میبرم
К-эии дили мискин чаро дар чунин тобу табӣ
کای دل مسکین چرا در چنین تاب و تبی
Дил ҳаме гуяд ки : « ту аз куҷои ман аз куҷо
دل همیگوید که:« تو از کجا من از کجا
Ман дилами ту қолабӣ , рӯ ҳаме кун қолабӣ
من دلم تو قالبی، رو همیکن قالبی
Пӯстҳоро рангҳо , мағзҳоро завқ ҳо
پوستها را رنگها، مغزها را ذوقها
Пӯстҳо бо мағзҳо кӣ кунад ҳам мазҳабӣ ? »
پوستها با مغزها کی کند هم مذهبی؟»
Колии мейрои лиирӣ , пўстни колостн
کالی میرا لییری، پوستن کالاستن
Шаби шуморо рӯз шуд , нест шабҳоро шабӣ
شب شما را روز شد، نیست شبها را شبی
АшклФиси члпӣ , анпои писўоилодў
اشکلفیس چلپی، انپا پیسوایلادو
Сардаӣ кун лаҳза , зонк ширини машрабӣ
سردهی کن لحظهٔ، زانک شیرین مشربی
Ман хамаш кардам , маро бе забони таълими даҳ
من خمش کردم، مرا بیزبان تعلیم ده
Онч азу ларзад дили машриқӣу мағрибӣ
آنچ ازو لرزد دل مشرقی و مغربی