Агар чаҳ латифӣу зиболқоиӣ

اگر چه لطیفی و زیبالقایی

Ба ҷони бақои рӯи зи ҷони ҳавоӣ

به جان بقا رو ز جان هوایی

Ҳаво гоҳ сардасту гуҳи гарму сӯзон

هوا گاه سردست و گه گرم و سوزان

Вафо зу чаҳ ҷӯӣ бибин бе вафое

وفا زو چه جویی ببین بی‌وفایی

Баданро қафаси дону ҷони мурғи парон

بدن را قفس دان و جان مرغ پران

Қафас ҳозир омад ту ҷонои куҷое

قفس حاضر آمد تو جانا کجایی

Дар офоқи гардун замонӣ паридӣ

در آفاق گردون زمانی پریدی

Гузаштӣ бидон шаҳ ки ӯро сазое

گذشتی بدان شه که او را سزایی

Ҷаҳон чун ту мурғӣ надид ва набинад

جهان چون تو مرغی ندید و نبیند

Ки ҳам фавқ бомай ва ҳам дар сарое

که هم فوق بامی و هم در سرایی

Гуҳии пои занӣ бар сари тоҷдорон

گهی پا زنی بر سر تاجداران

Гуҳии дррўӣ дар пилос гадоӣ

گهی درروی در پلاس گدایی

Гуҳӣ офтобӣ битобӣ ҷаҳон ро

گهی آفتابی بتابی جهان را

Гуҳии ҳамчуи барқии замонии нпоиӣ

گهی همچو برقی زمانی نپایی

Ту кони наботӣу дилҳо чу тӯтӣ

تو کان نباتی و دل‌ها چو طوطی

Ту саҳрои сабзӣу ҷонҳо чарое

تو صحرای سبزی و جان‌ها چرایی

Аз инҳо гузаштам мабар соя аз мо

از این‌ها گذشتم مبر سایه از ما

Ки дар боғи давлати гулу сарви мое

که در باغ دولت گل و سرو مایی

Агар бар дили мо ду сад қуфл бошад

اگر بر دل ما دو صد قفل باشد

Калидӣ фиристӣ ва дарро гушойӣ

کلیدی فرستی و در را گشایی

Дро дар дили мо ки равшани чароғӣ

درآ در دل ما که روشن چراغی

Дро дар ду дида ки хуши тўтёиӣ

درآ در دو دیده که خوش توتیایی

Агар лашкари ғами сиёҳии дарорад

اگر لشکر غم سیاهی درآرد

Ту хуршеди размӣу соҳиби ливое

تو خورشید رزمی و صاحب لوایی

Шудам дар гулистон ва бо гул бигуфтам

شدم در گلستان و با گل بگفتم

Ҷҳоз аз кӣ дорӣ ки лаълин қабое

جهاز از کی داری که لعلین قبایی

Маро гуфт бӯ кун ба бӯи худ шиносӣ

مرا گفت بو کن به بو خود شناسی

Чу маҷнӯни ишқӣу соҳиби сафойӣ

چو مجنون عشقی و صاحب صفایی

Чу маҷнӯн биёмад ба водии Лайлӣ

چو مجنون بیامد به وادی لیلی

Ки ёбад насимаши зи боди сабое

که یابد نسیمش ز باد صبایی

Бигуфтанд Лайлии шуморо бақои бод

بگفتند لیلی شما را بقا باد

Бибин бар табораши либоси азое

ببین بر تبارش لباس عزایی

Пас он талхкома бадаред ҷома

پس آن تلخکامه بدرید جامه

Бғлтид дар хӯни з бедасту пое

بغلطید در خون ز بی‌دست و پایی

Ҳамеи кӯфти сарро ба ҳар санг ва ҳар дар

همی‌کوفت سر را به هر سنگ و هر در

Басӣ кард навҳаи басии дасти хое

بسی کرد نوحه بسی دست خایی

Ҳамеи кӯфт бар сар ки тоҷат куҷо шуд

همی‌کوفت بر سر که تاجت کجا شد

Ҳамеи кӯфт бар дил ки сайди балое

همی‌کوفت بر دل که صید بلایی

Дарозаст қиссаи ту худ ин бадоне

درازست قصه تو خود این بدانی

Тапишҳои моҳии з бе астқоиӣ

تپش‌های ماهی ز بی‌استقایی

Чу бо хеш омад бипурсед маҷнӯн

چو با خویش آمد بپرسید مجنون

Ки гӯраши нишони даҳ ки бодаши фазойӣ

که گورش نشان ده که بادش فضایی

Бигуфтанд шаб буду торик ва гум шуд

بگفتند شب بود و تاریک و گم شد

Бас уфтад аз инҳо зи си алқзоиӣ

بس افتد از این‌ها ز س القضایی

Нидо кард маҷнӯн қлоўз дорам

ندا کرد مجنون قلاوز دارم

Марои буи Лайлӣ кунад раҳи намое

مرا بوی لیلی کند ره نمایی

Чу ёқӯби вақтами яқини буии Юсуф

چو یعقوب وقتم یقین بوی یوسف

зи садсолаи роҳами расонади давое

ز صدساله راهم رساند دوایی

Машоми Муҳамад ба мо дод сала

مشام محمد به ما داد صله

Кашем аз Ямани хуши насими худоӣ

کشیم از یمن خوش نسیم خدایی

з ҳар гӯри кафи кафи ҳамеи баради хокӣ

ز هر گور کف کف همی‌برد خاکی

Ба бинӣ ва май ҷуст аз он машки сое

به بینی و می‌جست از آن مشک سایی

Мисоли мурӣдӣ ки ӯ шайх ҷӯяд

مثال مریدی که او شیخ جوید

Кашад аз даҳонҳо дами авлиёе

کشد از دهان‌ها دم اولیایی

Биҷӯ буии ҳақ аз даҳони қаландар

بجو بوی حق از دهان قلندر

Ба ҷад чун биҷӯе яқини муҳаррами ое

به جد چون بجویی یقین محرم آیی

зи ҷуръаи сети он бӯ на аз хоки тира

ز جرعه‌ست آن بو نه از خاک تیره

Ки дар хок афтод ҷуръаи велоӣ

که در خاک افتاد جرعه ولایی

Ба маҷнӯни ту бозо ва инро раҳо кун

به مجنون تو بازآ و این را رها کن

Ки шуд хираи чашмами зи шамси зёиӣ

که شد خیره چشمم ز شمس ضیایی

Заъифаст дар қурси хуршеди чашмам

ضعیفست در قرص خورشید چشمم

Вале ма диҳад бар шуъоъаши гўоиӣ

ولی مه دهد بر شعاعش گوایی

Куҷои ишқи зўолнўни куҷои ишқи маҷнӯн

کجا عشق ذوالنون کجا عشق مجنون

Вале ин нишонаст аз кибриёе

ولی این نشانست از کبریایی

Чу Мӯсо ки нагирифт пистони доя

چو موسی که نگرفت پستان دایه

Ки бо шери модари бадаши ошноӣ

که با شیر مادر بدش آشنایی

зи сад гӯр бӯ кард маҷнӯн ва бигузашт

ز صد گور بو کرد مجنون و بگذشت

Ки дар бўшносии бадаши авистоӣ

که در بوشناسی بدش اوستایی

Чроғисти тмииз дар синаи равшан

چراغیست تمییز در سینه روشن

Раҳанд туро аз фиребу дағое

رهاند تو را از فریب و دغایی

Биоварад бӯяши сӯии гӯри Лайлӣ

بیاورد بویش سوی گور لیلی

Бузади наърау аўФтоди он фаное

بزد نعره و اوفتاد آن فنایی

Ҳамон бӯи шкФтши ҳамон бӯ бикушташ

همان بو شکفتش همان بو بکشتش

Ба як нафхаи ҳашарӣ ба як нафхаи лое

به یک نفخه حشری به یک نفخه لایی

Ба Лайлӣ расед ӯ ба мавло расад ҷон

به لیلی رسید او به مولی رسد جان

Замин шуд заминӣ само шуд самое

زمین شد زمینی سما شد سمایی

Шуморо ҳавоӣ худоӣаст лекин

شما را هوای خدای است لیکن

Худо кӣ гузорад шуморо шумое

خدا کی گذارد شما را شمایی

Гуруҳеи зи пашша ки ҷӯянди сарсар

گروهی ز پشه که جویند صرصر

Буд ҷазби сарсар ки кард иқтизое

بود جذب صرصر که کرد اقتضایی

Ки сарсар ба пашшаи дил шер бахшад

که صرصر به پشه دل شیر بخشد

Раҳанд зи хешаш ба ҳасани алҷзоиӣ

رهاند ز خویشش به حسن الجزایی

Баён кардамӣ равнақи лолаи зораш

بیان کردمی رونق لاله زارش

Вале барнатобад дили лолкоиӣ

ولی برنتابد دل لالکایی

Чаман худ бигӯед туро бе забонӣ

چمن خود بگوید تو را بی‌زبانی

Сало дар чамани рӯ ки асли салое

صلا در چمن رو که اصل صلایی