Гул сурх дидам шудам заъфаронӣ

گل سرخ دیدم شدم زعفرانی

Яке лаъл дидам шудам зари конӣ

یکی لعل دیدم شدم زر کانی

Дилам чун ситораи шабӣ дар назора

دلم چون ستاره شبی در نظاره

Ба ҳар бурҷ мешуд ба чархи маъонӣ

به هر برج می‌شد به چرخ معانی

Чу дар бурҷи ушшоқи пои дрнҳод ӯ

چو در برج عشاق پا درنهاد او

Сиррӣ кард моҳии зи афлоки ҷонӣ

سری کرد ماهی ز افلاک جانی

Чу он маи баромад ба чашмаш даромад

چو آن مه برآمد به چشمش درآمد

Замини дрнгнҷд аз он осмонӣ

زمین درنگنجد از آن آسمانی

Дилами пора пора бишуд ишқи бора

دلم پاره پاره بشد عشق باره

Ки ҳар пора ман диҳад зу нишоне

که هر پاره من دهد زو نشانی

Чу аз бомдод ӯ саломӣ бидод ӯ

چو از بامداد او سلامی بداد او

Маро аз саломаш абад шуд ҷавонӣ

مرا از سلامش ابد شد جوانی

Чу бар рӯй ман дид осори маҷнӯн

چو بر روی من دید آثار مجنون

з раҳмат биёмад бар ман наоне

ز رحمت بیامد بر من نهانی

Бигуфт эй фулонӣ чаро ту чунонӣ

بگفت ای فلانی چرا تو چنانی

Чунин ман аз онам ки ту он чунонӣ

چنین من از آنم که تو آن چنانی

Чаҳ сарҳо ки донад чаҳ дарҳо фишонд

چه سرها که داند چه درها فشاند

Чаҳ мулкӣ ки ронад касе каш бихонӣ

چه ملکی که راند کسی کش بخوانی

Чаҳ моҳ ва чаҳ гардун чаҳ бурҷ ва чаҳ ҳомӯн

چه ماه و چه گردون چه برج و چه هامون

Ҳама рамз онаст дарёб ар онӣ

همه رمز آنست دریاب ار آنی

Агар шарҳ хоҳӣ бибин шамси табриз

اگر شرح خواهی ببین شمس تبریز

Чу ӯро бибинӣ ту ӯро бадоне

چو او را ببینی تو او را بدانی

Хониш
ғзл шморҳ 3126 — ъндлӣб