Аҷиби алъҷоиби тӯй дар киёе

عجیب‌العجایب توی در کیایی

Намо рӯй худ ,гар аҷаб май намое

نما روی خود، گر عجب می‌نمایی

Тӯии муҳаррами дил , тӯии ҳамдами дил

توی محرمِ دل، توی همدمِ دل

Ба ҷузи ту ки донад раҳи длгшоиӣ ?

به‌جز تو که داند رهِ دلگشایی؟

Ту доне ки дил дар куҷоҳо фитодаст

تو دانی که دل در کجاها فتادست

Агар дил надонад туро ки куҷое

اگر دل نداند تو را که کجایی

Барафкан бар ӯ соя аз саодат

برافکن بر او سایهٔ از سعادت

Ки масҷуди қонӣу ҷони ҳумое

که مسجودِ قانی و جانِ همایی

Ҷаҳонро бёро ба нури набувват

جهان را بیارا به نورِ نبوّت

Ки устоди ҷони ҳамаи анбиёе

که استادِ جانِ همه انبیایی

Гуҳари санг буд вази ту гашти гавҳар

گهر سنگ بود وز تو گشت گوهر

Ато кун , ато кун , ки баҳри атое

عطا کن، عطا کن، که بحرِ عطایی

На оби манӣ бад , ки шахс суннӣ шуд ? !

نه آبِ منی بُد، که شخص سنی شد؟!

Чу раст аз манӣ ,вораонаш зи мое

چو رست از منی، وارهانش ز مایی

Кафи обро ту бидодӣ заминӣ

کفِ آب را تو بدادی زمینی

Сияҳи дӯдро ту бидодӣ самое

سیه‌دود را تو بدادی سمایی

Чу табдили ашёи туро бади муяссар

چو تبدیلِ اشیا تو را بُد میسّر

Ҳамаи ҳаламу илмӣ , ҳамаи кӣмёӣ

همه حلم و علمی، همه کیمیایی

Ҳаромаст хоби шаб , аирои ту моҳӣ

حرام است خواب شب، ایرا تو ماهی

Ки дар шаб , чу бадарии зи ҷонҳо броиӣ

که در شب، چو بدری ز جان‌ها برآیی

Мёи хоби ӣнҷо , бирав ҷои дигар

میا خواب اینجا، برو جای دیگر

Ки баҳраст чашмам , дар ӯ ғарқаи обӣ

که بحر است چشمم، در او غرقه آبی

Шбо , дар тҳиҷ чу мори сиёҳӣ

شبا، در تهیّج چو مارِ سیاهی

Ҷаҳонро бихӯрадӣ , магари аждаҳое

جهان را بخوردی، مگر اژدهایی

Чу халлоқ бе чун , фусун бар ту хонд

چو خلّاقِ بی‌چون، فسون بر تو خوانَد

Ҳронч бихӯрадӣ саҳаргаҳи бзоиӣ

هرآنچ بخوردی سحرگه بزایی

Алои моҳи гардун ! ки сайёҳи чархӣ

الا ماهِ گردون! که سیّاح چرخی

Пай ман бошад дамигар бпоиӣ ? !

پی من  چه باشد دمی گر بپایی؟!

Ту дар чашми баъзе Муқӣмӣу сокин

تو در چشمِ بعضی مقیمی و ساکن

Ту ҳар дидаро шевае май намое

تو هر دیده را شیوه‌ای می‌نمایی

Искони қалбӣ ! алайкуми саное

اسکان قلبی! علیکم ثنایی

АФизўои ълино , кўўси албқء

افیضوا علینا، کؤوس البقاء

Гар он , ҷони ҷонро надидӣ дило ту

گر آن، جانِ جان را ندیدی دلا تو

Агар ҷумлаи чашмӣ , асири ъмоиӣ

اگر جمله چشمی، اسیرِ عمایی

Чу ҳафтод ва ду миллатӣ ақл дорад

چو هفتاد و دو ملّتی عقل دارد

Биҷӯ дар ҷунунаш дило астФоиӣ

بجو در جنونش دلا اصطفایی

Аҷибўо , аҷибўои ҳўокми аҷиб

اجیبوا، اجیبوا هواکم عجیب

Сафои ман ҳўокми насими алҳўоиӣ

صفا من هواکم نسیم الهوایی

Тани андари ҷунунаш , дилами арғунунаш

تن اندر جنونش، دلم ارغنونش

Равонами забунаш , з бе дасти впоиӣ

روانم زبونش، ز بی‌دست‌وپایی

Магари ахтарон дидаандат зи боло

مگر اختران دیده‌اندت ز بالا

Фурӯ карда сарҳо барои гўоиӣ

فرو کرده سرها برای گوایی

Ғалат , кист ахтар ? ! ки бӯе набардаст

غلط، کیست اختر؟! که بویی نبردست

Дили ақли кул бо ҳамаи иртиқое

دلِ عقلِ کُل با همه ارتقایی

Флои айш ё содтии мо ъдокм

فلا عیش یا سادتی ما عداکم

Бзъну сайри влои фии сўоء

بظعن و سیر ولا فی ثواء