Тамошо Марв нак тамошои тӯй

تماشا مرو نک تماشا توی

Ҷаҳону ниҳону ҳувайдои тӯй

جهان و نهان و هویدا توی

Чаҳ ин ҷо рӯй ва чаҳ он ҷо рӯй

چه این جا روی و چه آن جا روی

Ки мақсӯд аз ин ҷо ва он ҷои тӯй

که مقصود از این جا و آن جا توی

Ба фардо Маяфкан фироқу висол

به فردا میفکن فراق و وصال

Ки срхили имрӯзу фардои тӯй

که سرخیل امروز و فردا توی

Ту гӯйии гирифтори ҳиҷрами магар

تو گویی گرفتار هجرم مگر

Ки восили тӯии ҳиҷри гирои тӯй

که واصل توی هجر گیرا توی

зи одами бзоииди ҳавво ва гуфт

ز آدم بزایید حوا و گفت

Ки одами ту будӣу ҳаввои тӯй

که آدم تو بودی و حوا توی

зи нахлии бзоииди хурмо ва гуфт

ز نخلی بزایید خرما و گفت

Ки ҳам дахл ва ҳам нахли хурмои тӯй

که هم دخل و هم نخل خرما توی

Ту маҷнӯну Лайлӣ ба берун мабош

تو مجنون و لیلی به بیرون مباش

Ки ромини тӯии виси раънои тӯй

که رامین توی ویس رعنا توی

Ту дармони ғамҳо зи беруни мҷу

تو درمان غم‌ها ز بیرون مجو

Ки позҳру дармони ғамҳо тӯй

که پازهر و درمان غم‌ها توی

Агар ма сияҳ шуд ҳамӯ сайқаласт

اگر مه سیه شد همو صیقلست

Ту сайқал кунӣ худ маи мо тӯй

تو صیقل کنی خود مه ما توی

Вагар ма сияҳ шуд бирав ту млрз

وگر مه سیه شد برو تو ملرز

Ки маро хатар нест тарсои тӯй

که مه را خطر نیست ترسا توی

з ҳар заҳматафзо физоиши мҷу

ز هر زحمت افزا فزایش مجو

Ки ҳам рӯҳ ва ҳам роҳатафзо тӯй

که هم روح و هم راحت افزا توی

Чу ҷамъии ту аз ҷамъҳо фориғӣ

چو جمعی تو از جمع‌ها فارغی

Ки бо ҷамъ ва беҷамъ ва танҳо тӯй

که با جمع و بی‌جمع و تنها توی

Яке бргшои пари бофари хеш

یکی برگشا پر بافر خویش

Ки ҳам соф ва ҳам қофу анқои тӯй

که هم صاف و هم قاف و عنقا توی

Чу дард сарат нест сарро мабанд

چو درد سرت نیست سر را مبند

Ки срФтнаҳи рӯзи ғавғои тӯй

که سرفتنه روز غوغا توی

Агар олимии мункир мо шавад

اگر عالمی منکر ما شود

Ғамӣ нест моро ки моро тӯй

غمی نیست ما را که ما را توی

Марви зер ва моро зи болои мгир

مرو زیر و ما را ز بالا مگیر

Ба пастии бмншин ки болои тӯй

به پستی بمنشین که بالا توی

Ман ва мо раҳо кун з хорӣ матарс

من و ما رها کن ز خواری مترس

Ки бо мо тӯии шоҳ ва бе мо тӯй

که با ما توی شاه و بی‌ما توی

Башу рӯу симои худ дрнгр

بشو رو و سیمای خود درنگر

Ки он Юсуфи хуби симои тӯй

که آن یوسف خوب سیما توی

Ғалати Юсуфии туу ёқӯб низ

غلط یوسفی تو و یعقوب نیز

Матарс ва бигӯ ҳам Зулайхои тӯй

مترس و بگو هم زلیخا توی

Гумон май барӣ ва ин яқину гумон

گمان می‌بری و این یقین و گمان

Гумон май барам ман ки монои тӯй

گمان می‌برم من که مانا توی

Аз ин соҳили обу гули даргузар

از این ساحل آب و گل درگذر

Ба гавҳар сафар кун ки дарёи тӯй

به گوهر سفر کن که دریا توی

Аз ин чоҳ ҳастӣ чу Юсуфи бро

از این چاه هستی چو یوسف برآ

Ки бустону райҳону саҳрои тӯй

که بستان و ریحان و صحرا توی

Агар то қиёмат бигӯям зи ту

اگر تا قیامت بگویم ز تو

Ба поён наёяд сару пои тӯй

به پایان نیاید سر و پا توی