эй длзори меҳнату балои дорӣ

ای دلزار محنت و بلا داری

Бар худои эътимодҳо дорӣ

بر خدا اعتمادها داری

Инчунин ҳазратӣ ва ту навмед ?

اینچنین حضرتی و تو نومید؟

Макун эй дил , агар худои дорӣ

مکن ای دل، اگر خدا داری

Рахти андеша май кашӣ ҳарҷо

رخت اندیشه می‌کشی هرجا

Бингар охир , ҷуз ӯ крои дорӣ ?

بنگر آخر، جز او کرا داری؟

Лутфҳое ки кард чандини гоҳ

لطفهایی که کرد چندین گاه

Ёдовар агар вафодорӣ

یاد آور اگر وفاداری

Чашм сар доду чашми сари эзад

چشم سر داد و چشم سر ایزد

Чашми ҷой дигар чаро дорӣ ? !

چشم جای دگر چرا داری؟!

Умр зойеъ макун , ки умри гузашт

عمر ضایع مکن، که عمر گذشت

Заргарӣ кун , ки кимиёи дорӣ

زرگری کن، که کیمیا داری

Ҳар саҳари мари туро Нидо ояд

هر سحر مر ترا ندا آید

Сӯи мо о , ки доғи мо дорӣ

سو ما آ، که داغ ما داری

Пеши азин тани ту ҷони поки бадӣ

پیش ازین تن تو جان پاک بدی

Чанд худро азон ҷудои дорӣ ? !

چند خود را ازان جدا داری؟!

Ҷони покӣ , миёни хоки сиёҳ

جان پاکی، میان خاک سیاه

Ман нагӯям , ту худ равои дорӣ ? !

من نگویم، تو خود روا داری؟!

Хештанро ту аз қабо бишнос

خویشتن را تو از قبا بشناس

Ки азин обу гули қабои дорӣ

که ازین آب و گل قبا داری

Май рӯй ҳар шаб аз қабои берун

می‌روی هر شب از قبا بیرون

Ки ҷузи ин даст , дасту пои дорӣ

که جز این دست، دست و پا داری

Бас буд , ин қадар бидон гуфтам

بس بود، این قدر بدان گفتم

Ки дарин кӯчаи ошнои дорӣ

که درین کوچه آشنا داری