Онкӣ чун абр хонд кафи туро

آنکه چون ابر خواند کف ترا

Кард бедод бар хирадмандӣ

کرد بیداد بر خردمندی

ӯ ҳаме гиряд ва ҳаме бахшад

او همی‌گرید و همی‌بخشد

Ту ҳамеи бахшеу ҳамеи хндӣ

تو همی‌بخشی و همی‌خندی

Ҳамчуи Юсуфи гуноҳ ту хӯбӣаст

همچو یوسف گناه تو خوبیست

Ҷурми ту донишасту хурсандӣ

جرم تو دانش است و خرسندی

ӯ чу сиркаи сет ва мекунад туршӣ

او چو سرکه‌ست و می‌کند ترشی

Дӯст қандаст ва мекунад қандӣ

دوست قندست و می‌کند قندی

Чашм миррӣх дорад он душман

چشم مریخ دارد آن دشمن

Ту чу маи дасти Зуҳра май бандӣ

تو چو مه دست زهره می‌بندی

эй дили андари усӯли васли гурез

ای دل اندر اصول وصل گریز

Ки басӣ дар фироқи ҷони кундӣ

که بسی در فراق جان کندی

Қатраи бози рӯи сӯии дарё

قطرهٔ باز رو سوی دریا

Бингар то ба пеш ӯ чанде

بنگر تا به پیش او چندی

Қӯти ёқӯти гир аз хуршед

قوت یاقوت گیر از خورشید

То дар ахлоқ ӯ ба пайвандӣ

تا در اخلاق او به پیوندی

Хониш
ғзл шморҳ 3157 — ъндлӣб