Ҷону ҷаҳон ! дӯш куҷо бӯдае ?
جان و جهان! دوش کجا بودهای؟
Неи ғалатам , дар дил мо бӯда Эй
نی غلطم، در دل ما بودهای
Дӯши зи ҳиҷри ту ҷафо дида ам
دوش ز هجر تو جفا دیدهام
эй ки ту султон вафо бӯда Эй
ای که تو سلطان وفا بودهای
Оҳ ки ман дӯш чаҳ сон бӯдаам !
آه که من دوش چه سان بودهام!
Оҳ ки ту дӯш кро бӯдае !
آه که تو دوش که را بودهای!
Рашк барам кош қабо будамӣ
رشک برم کاش قبا بودمی
Чунк дар оғӯш қабо бӯда Эй
چون که در آغوش قبا بودهای
Зуҳра надорам ки бигӯям туро
زهره ندارم که بگویم ترا
« бе ман бечора чаро бӯдае ? ! »
« بی من بیچاره چرا بودهای؟! »
Ёри сабки рӯҳ ! ба вақти гурез
یار سبک روح! به وقت گریز
Тезтар аз бод сабо бӯда Эй
تیزتر از باد صبا بودهای
Бе ту марои ранҷу бало банд кард
بیتو مرا رنج و بلا بند کرد
Бош ки ту банд бало бӯда Эй
باش که تو بند بلا بودهای
Ранги рухи хуби ту охири гўост
رنگ رخ خوب تو آخر گواست
Дар ҳарами лутф худо бӯда Эй
در حرم لطف خدا بودهای
Ранги ту дорӣ , ки зи ранги ҷаҳон
رنگ تو داری، که ز رنگ جهان
Покӣ ,у ҳамранг бақо бӯда Эй
پاکی، و همرنگ بقا بودهای
Оинаи ранги ту акс касеаст
آینه ای، رنگ تو عکس کسیست
Ту зи ҳамаи ранг ҷудо бӯда Эй
تو ز همه رنگ جدا بودهای