Сад дил ва сад ҷон бидамӣ додмӣ

صد دل و صد جان بدمی دادمی

Вази ҷиҳат додани ҷони шодмӣ

وز جهت دادن جان شادمی

Вари тани ман хоки бадии ин нафас

ور تن من خاک بدی این نفس

Ҷумлаи гулу ишқу ҳаваси зодмӣ

جمله گل و عشق و هوس زادمی

Аз ҷиҳати кишти ғамаши обмӣ

از جهت کشت غمش آبمی

Вази ҷиҳати хирман ӯ бодамӣ

وز جهت خرمن او بادمی

Гар ндмидии ғам ӯ дар дилам

گر ندمیدی غم او در دلم

Чун дгарон бедаму Фрёдмӣ

چون دگران بی‌دم و فریادمی

Гар набадӣ ғайрати ширини ман

گر نبدی غیرت شیرین من

Фахри ду сад хусраву Фрҳодмӣ

فخر دو صد خسرو و فرهادمی

Гар нишкастӣ дили дарбони роз

گر نشکستی دل دربان راز

Қуфли ҷаҳонро ҳамаи бгшодмӣ

قفل جهان را همه بگشادمی

Вар ҳамдонам нашудӣ пои гир

ور همدانم نشدی پای گیر

Ҳамраҳи он турфаи бғдодмӣ

همره آن طرفهٔ بغدادمی

Бас ки ҳамаи саҳв ва фаромӯшем

بس که همه سهو و فراموشیم

Гар набадӣ ёди ту ман ёдамӣ

گر نبدی یاد تو من یادمی

Бас ! ки баради сару паии ин забон

بس! که برد سر و پی این زبان

Ҳсраҳ ки ман сӯсани озодмӣ

حسره که من سوسن آزادمی