Ахлоӣӣ ! ахлоӣӣ ! сФўнӣ ъанд мавлое

اخلائی! اخلائی! صفونی عند مولایی

Ва қўлўои ани адўоиии қади астўлти лоФноиӣ

و قولوا ان ادوایی قد استولت لافنایی

Ахлоиии ахлоиӣ , маро ҷонӣаст савдое

اخلایی اخلایی، مرا جانیست سودایی

Чу тӯфон бар серуми борад , ғаму савдои зи болоӣ

چو طوفان بر سرم بارد، غم و سودا ز بالایی

Ва қўлўо : « аиҳо алмўлӣ , ало ё нзрҳолднё

و قولوا: « ایها المولی، الا یا نظرةالدنیا

Фҷдлии назараи эҳё , азои мо шати ибқое

فجدلی نظرة احیا، اذا ما شئت ابقایی

Ахлоиии ахлоиӣ , бишуед аз дили ман даст

اخلایی اخلایی،بشویید از دل من دست

Казин андеша додам дил ба дасти мавҷи дарёӣ

کزین اندیشه دادم دل به دست موج دریایی

Иқўли алъшқи лӣ ё ҳўи Фсиҳои Фотҳои Фоаҳ

یقول العشق لی یا هو فصیحا فاتحا فاه

Фмолми тأти лқёҳи маттии тФрҳи блқоиӣ ? !

فمالم تأت لقیاه متی تفرح بلقایی؟!

Ахлоиии ахлоиӣ , хабари он корфармо ро

اخلایی اخلایی، خبر آن کارفرما را

Ки сахт аз кор рафтам ман , маро корӣ бифармое

که سخت از کار رفتم من، مرا کاری بفرمایی

Фҷди болрўҳ ё соқӣ , ва рӯ манеҳ ашўоқӣ

فجد بالروح یا ساقی، و روی منه اشواقی

Влои тбқи лнои боқӣ , сӯии тасвири мавлое

ولا تبق لنا باقی، سوی تصویر مولایی

Ахлоиии ахлоиӣ , амонати даст ман гиред

اخلایی اخلایی، امانت دست من گیرید

Ки мастам , раҳ намедонам , бидон маъшӯқи зебоӣ

که مستم، ره نمی‌دانم، بدان معشوق زیبایی

Фҷди болроҳи лии шкро , влои тбқи лнои Фкро

فجد بالراح لی سکرا، ولا تبق لنا فکرا

Фҳои ани лами ткн сарфан , Фмои зҷаҳи бблўоиӣ

فها ان لم تکن صرفا، فما زجه ببلوایی

Ахлоиии ахлоиӣ , ба кӯй ӯ споридм

اخلایی اخلایی، به کوی او سپاریدم

Барон хокам бхсбонид кун серумаи сету бенаӣ

بران خاکم بخسبانید که آن سرمه‌ست و بینایی

Ало ё соқии алўоҳб , адри ман хумраи алроҳб

الا یا ساقی الواهب، ادر من خمرة الراهب

Фло надарӣ ман алзоҳб , вло надарӣ ман алҷоиӣ

فلا ندری من‌الذاهب، ولا ندری من‌الجایی

Ахлоиии ахлоиии хабари ҷонро ки ме донам

اخلایی اخلایی خبر جان را که می‌دانم

Ки ту бар роҳи андешаи ҳарифонро ҳамеи пое

که تو بر راه اندیشه حریفان را همی پایی

Муғонеи алрўҳ ! ғнўолӣ , вболоўтори тнўолӣ

مغانی الروح! غنوا لی، وبالاوتار طنوا لی

Ва бололҳони ҳнўолии Гана кам сФўи мғноиӣ

و بالالحان حنوا لی غناکم صفو مغنایی

Ахлоиии ахлоиӣ , ки ҳар рӯзии яке шурӣ

اخلایی اخلایی، که هر روزی یکی شوری

Ба кӯй лўлён уфтад , азон лўлии срноиӣ

به کوی لولیان افتد، ازآن لولی سرنایی

Ва тбризои сФўолиҳо ,у шамси аддӣни толиҳо

و تبریزا صفوالیها، و شمس‌الدین تالیها

Фҳўи мавлои мўолиҳо ,у мавлои кули улёе

فهو مولی موالیها، و مولا کل علیایی

Ахлоиии ахлоиӣ , забони порсӣ май гӯ

اخلایی اخلایی، زبان پارسی می‌گو

Ки набӯд шарт дар ҳалқа , шукр хӯрдан ба танҳоӣ

که نبود شرط در حلقه، شکر خوردن به تنهایی