Касе кӯро буд халқи худоӣ

کسی کو را بود خلق خدایی

Азу ёбанд ҷонҳои Бақоӣ

ازو یابند جانهای بقایی

Ба рӯзии панҷ навбат бар дар ӯ

به روزی پنج نوبت بر در او

Ҳаме кубанд кӯси кибриёе

همی کوبند کوس کبریایی

Агар уфтад бад-ӣни сӯи бонги он кӯс

اگر افتد بدین سو بانگ آن کوس

Биёбанд ҷумлагон аз худ раҳоӣ

بیابند جملگان از خود رهایی

Замини худ кӣ тавонад банд кардан

زمین خود کی تواند بند کردن

Ҳар онкасро ки рӯҳаш шуд самое ? !

هر آنکس را که روحش شد سمایی؟!

Аноят чун зи яздон бртў бошад

عنایت چون ز یزدان برتو باشد

Чаҳ ғамгар ту ба тоъати камтари ое ? !

چه غم گر تو به طاعت کمتر آیی؟!

Дар он манзил чаҳ тоъат пой дорад ? !

در آن منزل چه طاعت پای دارد؟!

Ки ҷон бахшат кунад аз дилрабое

که جان بخشت کند از دلربایی

Ба ҷои ростӣ ва сидқ гиранд

به جای راستی و صدق گیرند

Хиёнатҳо ки кардӣ ё дағое

خیانتها که کردی یا دغایی

Агар ту аз дилу ҷони дӯстдорӣ

اگر تو از دل و جان دوستداری

Касе кӯ гавҳараш набӯд баҳоӣ

کسی کو گوهرش نبود بهایی

Худованди худовандони асрор

خداوند خداوندان اسرار

Ҳумоёнро ҳаме бахшад ҳумое

همایان را همی بخشد همایی

Туро гардид рӯйиш ризқ бошад

ترا گردید رویش رزق باشد

Ба сад лобаи биҳишти андари ниёе

به صد لابه بهشت اندر نیایی

Қарори ҷони шамси аддӣни табриз

قرار جان شمس‌الدین تبریز

Ки ҷонамро мабод аз ваии ҷудоӣ

که جانم را مباد از وی جدایی

Ҷудои тани марои худ банд кардаст

جدایی تن مرا خود بند کردست

Ҳам аз вай чашм медорам раҳоӣ

هم از وی چشم می‌دارم رهایی

Ки дасти ҷон ӯ чандон дарозаст

که دست جان او چندان درازست

Ки ақл кул кунад ёваи киёе

که عقل کل کند یاوه کیایی

Ҳазорон шукри эзадро ки ҷонам

هزاران شکر ایزد را که جانم

Ба ишқи чашм ӯ дорад равое

به عشق چشم او دارد روایی

Фҳмдои сами ҳмдои сами ҳмдо

فحمدا ثم حمدا ثم حمدا

Бмои арўонии халлоқи алсмоء

بما اروانی خلاق السماء

Ман алнўри алммдди кули нур

من‌النور الممدد کل نور

Ман алкнзи алмкнзи фии алхФоء

من‌الکنز المکنز فی الخفاء

Вотоҳми ман алосрори фузало

وآتاهم من‌الاسرار فضلا

Ва нҷоҳми баҳои кули алблоء

و نجاهم بها کل البلاء

Ва аҳёҳми брўҳи ошиқӣ

و احیاهم بروح عاشقی

Тлиқи ман ҳуҷумоти алўбоء

طلیق من هجومات الوباء

Талаби манӣ бширолўсли иўмо

طلب منی بشیرالوصل یوما

Қбоءи алрўҳи анзъти қабое

قباء الروح انزعت قبایی

Лақяти ман Фзоилҳми мродо

لقیت من فضایلهم مرادا

Ва аўсоФои тҷлти болбҳоء

و اوصافا تجلت بالبهاء

Вҷоди алсдри шамси аддӣни иўмо

وجاد الصدر شمس‌الدین یوما

Ҳиўтёи дўомёи ҷазое

حیاتیا دوامیا جزایی

Рояти албхти исҷднии азомо

رایت البخت یسجدنی اذاما

Ткрми Сайидии бололбҳоء

تکرم سیدی بالالتقاء

Вотонии аломатаи бъшқ

وآتانی علامته بعشق

Давоми сармадии фии Бақоӣ

دوام سرمدی فی بقایی

Илмати бобтдоءи ҳоли ишқӣ

علمت بابتداء حال عشقی

Тамомаи ?дулаи фии алонтҳоء

تمامة دولة فی الانتهاء

Флои ихлолаи злои ълино

فلا اخلاله ظلا علینا

Фзоки ҷамеъи тамаъии ворнҷоиӣ

فذاک جمیع طمعی وارتجایی

Фҳошои бали аноятаи бҳўр

فحاشا بل عنایته بحور

Ғариқ манеҳ бағеи вобтғоӣӣ

غریق منه بغیی وابتغائی

Маъонии рўҳнои моءи зулол

معانی روحنا ماء زلال

Ва болои лаффози мо зҷи болдмоء

و بالا لفاظ ما زج بالدماء

Хониш
ғзл шморҳ 3184 — ъндлӣб