Азизӣу Кариму лутфи дорӣ

عزیزی و کریم و لطف داری

Валикини даври шӯ , чун ҳӯшёрӣ

ولیکن دور شو، چون هوشیاری

Нишоед ошиқонро ёри ҳушёр

نشاید عاشقان را یار هشیار

з ҳушёрон наёяд ҳеҷ ёрӣ

ز هشیاران نیاید هیچ یاری

Марои икдм чу соқӣ кам диҳад май

مرا یکدم چو ساقی کم دهد می

Бигирам доман ӯро ба зорӣ

بگیرم دامن او را به زاری

Суроҳеи вор хӯн гарем ба пешаш

صراحی‌وار خون گریم به پیشش

Биҷӯшам ҳамчу май дар бе қарорӣ

بجوشم همچو می در بی‌قراری

Ки аз андешаи безорам , бидиҳ май

که از اندیشه بیزارم، بده می

Маро то кӣ ба андешаи сипорӣ ? !

مرا تا کی به اندیشه سپاری؟!

Чаҳ ҳилаи созам эй соқӣ ? ! чаҳ ҳила ? !

چه حیله سازم ای ساقی؟! چه حیله؟!

Ки ҳилаи офарину ҳилаи корӣ

که حیله آفرین و حیله‌کاری

Ба ҳуҷҷат ҳар дамам берун фиристӣ

به حجت هر دمم بیرون فرستی

Ки баси боғайратӣу танги борӣ

که بس باغیرتی و تنگ باری

Буруну андаруну ҷом ва ме нест

برون و اندرون و جام و می نیست

Валикин дар сухан инаст ҷорӣ

ولیکن در سخن اینست جاری

ҚФӣ ё ноқтии ҳозои мнох

قفی یا ناقتی هذا مناخ

Влои тсрини ман ҳзоолдёр

ولا تسرین من هذاالدیار

Фдити алъшқи мо аҳлии ҳавоа

فدیت‌العشق ما احلی هواه

Тқтъи фии ҳавоаи ихтиёрӣ

تقطع فی هواه اختیاری

Флои тшғлнӣ ё соқии блҳў

فلا تشغلنی یا ساقی بلهو

Воскрнии бкосоти кбор

واسکرنی بکاسات کبار

Аё бдролтмоми атлъи ълино

ایا بدرالتمام اطلع علینا

Баҳақи алъшқи асмъ , лотмор

بحق العشق اسمع، لاتمار

Вхлснии ман алднёи воскр

وخلصنی من‌الدنیا واسکر

Флои адрии яминии ман ясорӣ

فلا ادری یمینی من یساری