Колии тишии оинўи сўои аФндии чалабӣ
کالی تَیشی آینو سوْای اَفَندی چَلَبی
Нимшб бар боми мое , то кро май талабӣ
نیمشب بر بام مایی، تا کرا میطلبی
Гуҳи сияҳи пӯшу Асое , ки манам колўирўс
گه سیهپوش و عصایی، که منم کالویروس
Гуҳи ъамомау найза дар каф ки ғарибами арабӣ
گه عمامه و نیزه در کف که غریبم عربی
Чун араби гардӣ , бигӯе « Фоълотни Флоъот
چون عرب گردی، بگویی «فاعلاتن فاعلات
Абсрўолднёи ҷмиъои фии қмисии тхтбӣ
اَبصِرُوالدنْیا جَمیعاً فی قمیصِی تَخْتَبی
Иллат аввалӣ намӯдӣ хешро бо фалсафӣ
علت اولی نمودی خویش را با فلسفی
Чаҳ зиён дорад туро ? ! ту ёрбӣ ва ёрбӣ
چه زیان دارد ترا؟! تو یاربی و یاربی
Гар чунинӣ ,гар чунонӣ , ҷони мое ҷони ҷон
گر چنینی، گر چنانی، جان مایی جان جان
Ҳар забон хоҳӣ бифармо , хсрўо , ширини лабӣ
هر زبان خواهی بفرما، خسروا، شیرین لبی
Артмии ағопсўдии коикои прои туро
اِرتمی اغاپِسُودی کایِکا پَرا تَرا
Нури ҳақӣ ё ту ҳақӣ , ё фиришта ё набӣ
نور حقّی یا تو حقّی، یا فرشته یا نبی
Бо на инӣ ва на онӣ , сӯрати ишқӣу бас
با نه اینی و نه آنی، صورت عشقی و بس
Бо кадомин лашкарӣ ва дар кадомин мавкибӣ ?
با کدامین لشکری و در کدامین موکبی؟
Чун ғам дил мехӯрам , ё раҳм бар дил май барам
چون غم دل میخورم، یا رحم بر دل میبرم
К-эии дили мискин , чаро андари чунин тобу табӣ ? !
کای دل مسکین، چرا اندر چنین تاب و تبی؟!
Дил ҳаме гуяд « бирав ман аз куҷо , ту аз куҷо !
دل همی گوید « برو من از کجا، تو از کجا!
Ман дилами ту қолабии рӯ , рӯ , ҳаме кун қолабӣ
من دلم تو قالبی رو، رو، همی کن قالبی
Пӯстҳоро рангҳо ва мағзҳоро завқ ҳо
پوستها را رنگها و مغزها را ذوقها
Пӯстҳо бо мағзҳо худ кӣ кунад ҳам мазҳабӣ ? ! »
پوستها با مغزها خود کی کند هم مذهبی؟! »
Колии миросси нзитни бўстни колостн
کالی میراسَس نَزیتَن بَوستن کالاستن
Шаби шуморо рӯзи гашт ва нест шабҳоро шабӣ
شب شما را روز گشت و نیست شبها را شبی
Ман хамаш кардам , фусунам , бе забони таълими даҳ
من خمش کردم، فسونم، بیزبان تعلیم ده
эй зи ту ларзону тарсони машриқӣу мағрибӣ
ای ز تو لرزان و ترسان مشرقی و مغربی
Шамси табризӣ , бро чун офтоб аз шарқи ҷон
شمس تبریزی، برآ چون آفتاب از شرق جان
То гушойанд аз миёни зуннори куфру мъҷбӣ
تا گشایند از میان زنّارِ کفر و معجبی