Мабар ранҷ эй бародар хоҷа сахтаст

مبر رنج ای برادر خواجه سخت است

Ба вақт дод ва бахшиш шӯрбахтаст

به وقت داد و بخشش شوربخت است

Агарчӣ боғро нимӣ гирифтаи сет

اگر چه باغ را نیمی گرفته است

Валикини сахт бемива дарахтаст

ولیکن سخت بی‌میوه درخت است

Кушода абрӯасту бастаи кӣса

گشاده ابروست و بسته کیسه

Машав ғарра ки ӯро сим ва рахтаст

مشو غره که او را سیم و رخت است

Ду дасташро ба таҳтаи дўхтстнд

دو دستش را به تخته دوختستند

Чаҳ суд ар хоҷа бар болой тахтаст

چه سود ار خواجه بر بالای تخت است

Вуҷӯдаш гарчи як пораи сет чун кӯҳ

وجودش گر چه یک پاره‌ست چون کوه

Схоош мурдааст ва лухт лухтаст

سخا اش مرده است و لخت لخت است