Нигор хуб шкрбор чунаст

نگار خوب شکربار چونست

Чароғи дида ва дидор чунаст

چراغ دیده و دیدار چونست

Аҷаби он ғамза ғаммоз чунаст

عجب آن غمزه غماز چونست

Аҷаби он турра таррор чунаст

عجب آن طره طرار چونست

Аҷаби он шуҳраи бозори хӯбӣ

عجب آن شهره بازار خوبی

Аҷаби он равнақ гулзор чунаст

عجب آن رونق گلزار چونست

Дилам аз меҳр дар мотам нишаста сет

دلم از مهر در ماتم نشسته‌ست

Аҷаб дар меҳри дил дилдор чунаст

عجب در مهر دل دلدار چونست

зи лутфи хеш ёрам хонд он ёр

ز لطف خویش یارم خواند آن یار

Аҷаби он ёр бе ин ёр чунаст

عجب آن یار بی این یار چونست

Ба зоҳири бандагонро май навозад

به ظاهر بندگان را می‌نوازد

Аҷаб бо банда дар асрор чунаст

عجب با بنده در اسرار چونست

Чу аввал дидамаш ҷонем бахшед

چو اول دیدمش جانیم بخشید

Бдонстм ки дар эсор чунаст

بدانستم که در ایثار چونست

Агар дубора кардӣ он карам ро

اگر دوباره کردی آن کرم را

Яқини гаштӣ ки дар такрор чунаст

یقین گشتی که در تکرار چونست

Аҷаби он шеъри атласи пӯши ҷаъдаш

عجب آن شعر اطلس پوش جعدش

Бигард атлас рухсор чунаст

بگرد اطلس رخسار چونست

Табиби ошиқонро бозпурсед

طبیب عاشقان را بازپرسید

Ки то он наргис бемор чунаст

که تا آن نرگس بیمار چونست

Аҷаби он нофа тотор чунаст

عجب آن نافه تاتار چونست

Аҷаби он турра булғор чунаст

عجب آن طره بلغار چونست

Аҷаб бар доираи хати муҳаққиқ

عجب بر دایره خط محقق

Ки бишкастаи сети сад паргор чунаст

که بشکسته‌ست صد پرگار چونست

Ман зорами асири нолаи зер

من زارم اسیر ناله زیر

Напурсад рўзкии кон зор чунаст

نپرسد روزکی کان زار چونست

Дилами дузди назар ӯ дузди ин дузд

دلم دزد نظر او دزد این دزد

Аҷаби он дузд дздоФшор чунаст

عجب آن دزد دزدافشار چونست

Туро эй дӯст чун ман ёри ғорам

تو را ای دوست چون من یار غارم

Сиррӣ дар ғор кун кин ғор чунаст

سری در غار کن کاین غار چونست

Ки то байнами туро ҷони брФшонм

که تا بینم تو را جان برفشانم

Намоями халқро нзор чунаст

نمایم خلق را نظار چونست

Ниҳоят нест гуфтамро валикин

نهایت نیست گفتم را ولیکن

Намудем шакли он гуфтор чунаст

نمودم شکل آن گفتار چونست