Май дон ки замона нақш савдост

می‌دان که زمانه نقش سوداست

Беруни зи замонаи сӯрати мост

بیرون ز زمانه صورت ماست

Зеро қафасии сети ин замона

زیرا قفسی‌ست این زمانه

Беруни ҳамаи кӯҳи қоф ва анқост

بیرون همه کوه قاف و عنقاست

Ҷӯии сети ҷаҳон ва мо бурунем

جویی‌ست جهان و ما برونیم

Бар ҷӯии фитодаи сояи мост

بر جوی فتاده سایه ماست

Ин ҷои сари нуктае сети мушкил

این جا سر نکته‌ای‌ست مشکل

Ин ҷо набӯд валикин ин ҷост

این جا نبود ولیکن این جاست

Ҷуз дар рух ҷон маханд эй дил

جز در رخ جان مخند ای دل

Бе ӯ ҳамаи ханда гиря афзост

بی او همه خنده گریه افزاست

Он дил набӯд ки бошад ӯ танг

آن دل نبود که باشد او تنگ

Зон рӯй ки дил фарох паҳност

زان روی که دل فراخ پهناست

Дил ғам нахурд ғизоаш ғам нест

دل غم نخورد غذاش غم نیست

Тӯтии сети дилу аҷаби шкрхост

طوطی‌ست دل و عجب شکرخاست

Монанди дарахти сари қадами соз

مانند درخت سر قدم ساز

Зеро ки раҳи ту зер ва болост

زیرا که ره تو زیر و بالاست

Шох ар чаҳ назар ба бех дорад

شاخ ار چه نظر به بیخ دارد

Кони қӯти мағз ӯ ҳам аз пост

کان قوت مغز او هم از پاست