Дил омаду дай ба гӯш ҷон гуфт

دل آمد و دی به گوش جان گفت

эй номи ту ин ки меНатон гуфт

ای نام تو این که می‌نتان گفت

Даранда онк гуфт пайдо

درنده آنک گفت پیدا

Сӯзанда онк дар ниҳон гуфт

سوزنده آنک در نهان گفت

Чаҳ узр ва баҳона дорад эй ҷон

چه عذر و بهانه دارد ای جان

Он кас ки з бенишон нишон гуфт

آن کس که ز بی‌نشان نشان گفت

Гул донаду булбули муъаррабад

گل داند و بلبل معربد

Розӣ ки миён гулистон гуфт

رازی که میان گلستان گفت

Он кас на ки аз тариқи таҳсил

آن کس نه که از طریق تحصیل

Омухти зи бонг булбулон гуфт

آموخت ز بانگ بلبلان گفت

Сайёдии тири ғамзаҳо ро

صیادی تیر غمزه‌ها را

Он абрӯҳои чун камон гуфт

آن ابروهای چون کمان گفت

Сад гӯнаи забон замин баровард

صد گونه زبان زمین برآورد

Дар посухи он чаҳ осмон гуфт

در پاسخ آن چه آسمان گفت

эй ошиқи осмони қарини шӯ

ای عاشق آسمان قرین شو

Бо ӯ ки ҳадис нардбон гуфт

با او که حدیث نردبان گفت

Зон шоҳиди хонагии нишони кӯ

زان شاهد خانگی نشان کو

Ҳар каси сухании з хонадон гуфт

هر کس سخنی ز خاندان گفت

Кӯи шаъшааҳои қурси хуршед

کو شعشعه‌های قرص خورشید

Ҳар соя нишин зи соя бон гуфт

هر سایه نشین ز سایه بان گفت

Бо ин ҳамаи гӯш ва ҳуш мастаст

با این همه گوش و هوش مستست

Зон чанд сухан ки ин забон гуфт

زان چند سخن که این زبان گفت

Чун ёфт забони ду се қуроза

چون یافت زبان دو سه قراضه

Машғӯл шуд ва ба тарк кон гуфт

مشغول شد و به ترک کان گفت

Вази нанги қурозаи ҷони ошиқ

وز ننگ قراضه جان عاشق

Тарки бозор ва ин дукон гуфт

ترک بازار و این دکان گفت

Дар гӯшам гуфт ишқ бас кун

در گوشم گفت عشق بس کن

Хомӯш кунам чу ӯ чунон гуфт

خاموش کنم چو او چنان گفت