Ман сар нахӯрам ки сари гарони сет

من سر نخورم که سر گران‌ست

Поча нахӯрам ки устихони сет

پاچه نخورم که استخوان‌ست

Бирён нахӯрам ки ҳам зиёни сет

بریان نخورم که هم زیان‌ست

Ман нур хӯрам ки қӯти ҷони сет

من نور خورم که قوت جان‌ست

Ман сари нхўҳм ки боклоҳнд

من سر نخوهم که باکلاهند

Ман зари нхўҳм ки бозхўоҳнд

من زر نخوهم که بازخواهند

Ман хари нхўҳм ки банд коҳанд

من خر نخوهم که بند کاهند

Ман Кебек хӯрам ки сайд шоҳанд

من کبک خورم که صید شاهند

Боло напарам на лаки лаками ман

بالا نپرم نه لک لکم من

Касро нгзм ки неи сагами ман

کس را نگزم که نی سگم من

Лангӣ накунам на бдткми ман

لنگی نکنم نه بدتکم من

Ки ошиқ рӯй аибкми ман

که عاشق روی ایبکم من

Туршӣ накунам на сиркаам ман

ترشی نکنم نه سرکه‌ام من

Пурнам нашавам на биркаам ман

پرنم نشوم نه برکه‌ام من

Саркаш нашавам на ъкٓаҳам ман

سرکش نشوم نه عکٓه‌ام من

Қонеъ бузем ки Маккаам ман

قانع بزیم که مکٓه‌ام من

Дастори маро гарав наҳодӣ

دستار مرا گرو نهادی

Як кӯзаи мусалласами надодӣ

یک کوزه مثلثم ندادی

Инсоф бидиҳ ъўони нажодӣ

انصاف بده عوان نژادی

Моро кам нест ҳеҷ шодӣ

ما را کم نیست هیچ شادی

Солори диҳӣу хоҷаи даҳ

سالار دهی و خواجه ده

Он бода ки гуфтае ба ман даҳ

آن باده که گفته‌ای به من ده

Вари дафъи диҳии туу буруни ҷа

ور دفع دهی تو و برون جه

Дар каси занони хештан на

در کس زنان خویشتن نه

Ман ишқ хӯрам ки хушгувораст

من عشق خورم که خوشگوارست

Завқ даҳанаст ва нашав ҷони сет

ذوق دهنست و نشو جان‌ست

Хӯрдам зи сриду почаи як чанд

خوردم ز ثرید و پاچه یک چند

Аз почаи сар маро зиёнаст

از پاچه سر مرا زیانست

Зини пас сар поча нест мо ро

زین پس سر پاچه نیست ما را

Моро ва касе ки аҳл хонаст

ما را و کسی که اهل خوانست

Хониш
ғзл шморҳ 372 — прӣ соткнӣ ъндлӣб