Гар менакунад лабами баёнат

گر می‌نکند لبم بیانت

Сар мегуяд ба гӯши ҷонат

سر می‌گوید به گوش جانت

Гар лаби зи салом ту хамӯш аст

گر لب ز سلام تو خموش است

Баси ҳам суханаст бо наҳант

بس هم سخن است با نهانت

Тан аз ту ҳаме кунад карона

تن از تو همی‌کند کرانه

Ҷон бигрифтааст дар миёнат

جان بگرفته است در میانت

Сӯрат агарат чу тири андохт

صورت اگرت چو تیر انداخت

Ҷонаш бикашед чун камонат

جانش بکشید چون کمانت

Ҳарч аз ту ниҳон кунад бигӯед

هرچ از تو نهان کند بگوید

Дар гӯши замири роздонт

در گوش ضمیر رازدانت

Ин дам агар аз миёни бурунӣ

این دم اگر از میان برونی

Бозорди дили кмркшонт

بازآرد دل کمرکشانت

Дар ботин карда хоси хосат

در باطن کرده خاص خاصت

Дар зоҳир карда имтиҳонат

در ظاهر کرده امتحانت

Хомаш ки чу дар ту ин ғами андохт

خامش که چو در تو این غم انداخت

Бас бошад ин кашиши нишонат

بس باشد این کشش نشانت