Рустам аз ин нафасу ҳавои зиндаи балои мурдаи бало
رستم از این نفْس و هوا زنده بلا مرده بلا
Зиндау мурда ватанам нест ба ҷузи фазли худо
زنده و مرده وطنم نیست به جز فضل خدا
Рустам аз ин байту ғазал эй шаҳу султони азал
رستم از این بیت و غزل ای شه و سلطان ازل
МФтълни мФтълни мФтълни кишти маро
مفتعلن مفتعلن مفتعلن کشت مرا
Қофияу мағлатаро гӯи ҳамаи сайлоби бабр
قافیه و مغلطه را گو همه سیلاب ببر
Пӯст буд пӯст буд дархури мағзи шуъаро
پوست بود پوست بود درخور مغز شعرا
эй хмшии мағзи манӣ пардаи он нағзи манӣ
ای خمشی مغز منی پردهٔ آن نغز منی
Камтари фазли хмшӣ каш набӯд хавфу раҷо
کمتر فضل خمشی کش نبود خوف و رجا
Бар даҳ вайрон набӯд ъушри замини кӯч ва қулон
بر دِه ویران نبود عشر زمین کوچ و قَلان
Масту харобами матлаб дар суханами нақду хато
مست و خرابم مطلب در سخنم نقد و خطا
То ки харобам накунад кӣ диҳад он ганҷ ба ман
تا که خرابم نکند کی دهد آن گنج به من
То ки ба сайлами надиҳад кӣ кашадам баҳри ато
تا که به سیلم ندهد کی کشدم بحر عطا
Марди суханро чаҳ хабар аз хмшии ҳамчуи шукр
مرد سخن را چه خبر از خمشی همچو شکر
Хушк чаҳ донад чаҳ буд трлллои трллло
خشک چه داند چه بود ترلللا ترلللا
Оинаам оинаам марди мақолот на ам
آینهام آینهام مرد مقالات نهام
Дида шавад ҳоли ман ар чашм шавад гӯши шумо
دیده شود حال من ار چشم شود گوش شما
Даст фишонам чу шаҷари чархи занони ҳамчуи қамар
دست فشانم چو شجر چرخزنان همچو قمر
Чархи ман аз ранги замини поктар аз чархи само
چرخ من از رنگ زمین پاکتر از چرخ سما
Ориф гӯянда бигӯ то ки дуоӣ ту кунам
عارف گوینده بگو تا که دعای تو کنم
Чунки хуш ва маст шавам ҳар саҳарии вақти дуо
چون که خوش و مست شوم هر سحری وقت دعا
Далқи ману хирқаи ман аз ту дареғӣ набӯд
دلق من و خرقهٔ من از تو دریغی نبوَد
Ва онкии з султон расадам ним марои ним ту ро
وآن که ز سلطان رسدم نیم مرا نیم تو را
Аз каф султон расадам соғару сғроқи қадам
از کف سلطان رسدم ساغر و سغراق قدم
Чашмаи хуршед буд ҷуръа ӯро чу гадо
چشمهٔ خورشید بوَد جرعهٔ او را چو گدا
Ман хмшми хастаи гулӯи ориф гӯянда бигӯ
من خمشم خسته گلو عارف گوینده بگو
зи анкаҳи ту Довӯди дамӣ , ман чу киам рафтаи зи ҷо
زآن که تو داوود دمی، من چو کهم رفته ز جا