Чун дилат бо ман набошад ҳамнишинӣ суд нест

چون دلت با من نباشد همنشینی سود نیست

Гарчи бо ман май нишинӣ чун чунинӣ суд нест

گرچه با من می‌نشینی چون چنینی سود نیست

Чун даҳонат баста бошад дар ҷигари оташ буд

چون دهانت بسته باشد در جگر آتش بود

Дар миёни ҷӯи даройии оби бинӣ суд нест

در میان جو درآیی آب بینی سود نیست

Чунк дар тан ҷон набошад сӯраташро завқ нест

چونک در تن جان نباشد صورتش را ذوق نیست

Чун набошад нону неъмати саҳну синӣ суд нест

چون نباشد نان و نعمت صحن و سینی سود نیست

Гар замин аз машку анбар пар шавад то осмон

گر زمین از مشک و عنبر پر شود تا آسمان

Чун набошад одамиро роҳи бинӣ суд нест

چون نباشد آدمی را راه بینی سود نیست

То зи оташ май гурезии туршу хомӣ чун хамир

تا ز آتش می‌گریزی ترش و خامی چون خمیر

Гар ҳазорон ёр ва дилбар мегузинӣ суд нест

گر هزاران یار و دلبر می‌گزینی سود نیست