Сорбонои уштурони байни сар ба сари қатори маст
ساربانا اشتران بین سر به سر قطار مست
Мейри масту хоҷаи масту ёри масти ағёри маст
میر مست و خواجه مست و یار مست اغیار مست
Боғбонои раъди мутриби абри соқии гашт ва шуд
باغبانا رعد مطرب ابر ساقی گشت و شد
Боғи масту роғи масту ғунчаи масту хори маст
باغ مست و راغ مست و غنچه مست و خار مست
Осмоно чанд гардии гардиш унсур бибин
آسمانا چند گردی گردش عنصر ببین
Оби масту боди масту хоки масту нори маст
آب مست و باد مست و خاک مست و نار مست
Ҳоли сӯрати ин чунину ҳоли маънӣ худ мапурс
حال صورت این چنین و حال معنی خود مپرس
Рӯҳи масту ақли масту хоки масти асрори маст
روح مست و عقل مست و خاک مست اسرار مست
Рӯи ту ҷабборӣ раҳо кун хоки шӯ то бенгарӣ
رو تو جباری رها کن خاک شو تا بنگری
Зарраи зарраи хокро аз холиқи ҷаббори маст
ذره ذره خاک را از خالق جبار مست
То нагӯйӣ дар зимистони боғро мастӣ намонад
تا نگویی در زمستان باغ را مستی نماند
Муддатӣ пинҳон шудаст аз дидаи макори маст
مدتی پنهان شدست از دیده مکار مست
Бехҳои он дарахтон менаоне ме хуранд
بیخهای آن درختان می نهانی میخورند
Рўзкии ду сабр мекун то шавад бедори маст
روزکی دو صبر میکن تا شود بیدار مست
Гар туро кӯбӣ расад аз рафтан мисатон маранҷ
گر تو را کوبی رسد از رفتن مستان مرنج
Бо чунон соқӣу мутриб кӣ равад ҳамвори маст
با چنان ساقی و مطرب کی رود هموار مست
Соқиои бода яке кун чанд бошад арбада
ساقیا باده یکی کن چند باشد عربده
Дӯстони зи иқрори масту душманони зи инкори маст
دوستان ز اقرار مست و دشمنان ز انکار مست
Бодро афзӯн бидиҳ то бргшоиди ин гиреҳ
باد را افزون بده تا برگشاید این گره
Бода то дар сар науфтад кӣ диҳад дастори маст
باده تا در سر نیفتد کی دهد دستار مست
Бухл соқӣ бошад он ҷо ё фасоди бода ҳо
بخل ساقی باشد آن جا یا فساد بادهها
Ҳар ду ноҳамвор бошад чун равад раҳвори маст
هر دو ناهموار باشد چون رود رهوار مست
Рӯйҳои зарди байну бода гулгун бидиҳ
رویهای زرد بین و باده گلگون بده
Зонк аз ин гулгун надорад бар руху рухсори маст
زانک از این گلگون ندارد بر رخ و رخسار مست
Бодае дории худои баси сабки хору латиф
بادهای داری خدایی بس سبک خوار و لطیف
Зон агар хоҳад банушад рӯзи сад харвори маст
زان اگر خواهد بنوشد روز صد خروار مست
Шамси табризӣ ба даврати ҳеҷ кас ҳушёр нест
شمس تبریزی به دورت هیچ کس هشیار نیست
Кофару муъмини харобу зоҳиду хумори маст
کافر و مؤمن خراب و زاهد و خمار مست