Мтрбои ин пардаи зани кони ёри мо маст омадаст

مطربا این پرده زن کان یار ما مست آمدست

Ваон ҳаёти босафои бовафо маст омадаст

وان حیات باصفای باوفا مست آمدست

Гар либоси қаҳри пӯшад чун шарари бшносмш

گر لباس قهر پوشد چون شرر بشناسمش

Кӯи бад-ӣни шева бар мо борҳо маст омадаст

کو بدین شیوه بر ما بارها مست آمدست

Оби морогар бирезади вари сабуро бишиканад

آب ما را گر بریزد ور سبو را بشکند

эй бародар дам мазан кин дами саққо маст омадаст

ای برادر دم مزن کاین دم سقا مست آمدست

Май фиребами масти худро ӯ табассум ме кунад

می‌فریبم مست خود را او تبسم می‌کند

Кин салими алқлбро байн каз куҷо маст омадаст

کاین سلیم القلب را بین کز کجا مست آمدست

Он касеро май фиребӣ каз каминаи ҳарф ӯ

آن کسی را می‌فریبی کز کمینه حرف او

Обу оташи бихўду хоку ҳаво маст омадаст

آب و آتش بیخود و خاک و هوا مست آمدست

Гуфтамашгар ман бимирами ту рисӣ бар гӯри ман

گفتمش گر من بمیرم تو رسی بر گور من

Брҷҳм аз гӯри худ кони хуши лақо маст омадаст

برجهم از گور خود کان خوش لقا مست آمدست

Гуфт он кин дами пазирад кӣ бимиради ҷон ӯ

گفت آن کاین دم پذیرد کی بمیرد جان او

Бо худои боқӣ буд он каз худо маст омадаст

با خدا باقی بود آن کز خدا مست آمدست

Ишқ бе чун байн ки ҷонро чун қадаҳ пар ме кунад

عشق بی‌چون بین که جان را چون قدح پر می‌کند

Рӯй соқии байн ки хандон аз бақо маст омадаст

روی ساقی بین که خندان از بقا مست آمدست

Ёри мо ишқаст ва ҳар кас дар ҷаҳон ёрӣ гузид

یار ما عشق است و هر کس در جهان یاری گزید

Каз аласти ин ишқ бе мо ва шумо маст омадаст

کز الست این عشق بی‌ما و شما مست آمدست

Хониш
ғзл шморҳ 391 — мрӣм ҷвзӣ
ғзл шморҳ 391 — прӣ соткнӣ ъндлӣб
ғзл шморҳ 391 — ълӣ осломӣ мзҳб
ғзл шморҳ 391 — кӣвон ъорвон