Чашми пурнур ки масти назари ҷононст

چَشْمِ پُرنور که مَسْتِ نَظَرِ جانان است

Моҳ аз ӯ чашм гирифтаст ва фалак ларзонаст

ماه اَز او، چَشْم گِرِفْته‌ست و فَلَک، لَرْزان است

Хоссаи он лаҳза ки аз ҳазрати ҳақ нур кашад

خاصِه، آن لَحْظِه کِه اَز حَضْرَتِ حَق، نور کِشَد

Саҷдаи гоҳи малику қибла ҳар инсонаст

سِجْدِه‌گاهِ مَلَک و قِبْلِه‌یِ هَر اِنْسان است

Ҳар ки ӯ сар наниҳад бар кафи поиши он дам

هَر کِه او، سَر نَنَهَد بَر کَفِ پایَش، آن دَم

Баҳри номӯси манӣ он нафас ӯ шайтонаст

بَهْرِ ناموسِ مَنی، آن نَفَس، او، شِیْطان است

Ва онки он лаҳза набинад асар нур бирав

وَ آنْک، آن لَحْظِه نَبینَد اَثَرِ نور، بَر او

ӯ кам аз дев буд зонк тан бе ҷонаст

او، کَم اَز دیو بُوَد؛ زانْک تَنِ بی‌جان است

Дил ба ҷои дор дар он талъати боҳайбат ӯ

دِل بِه جا دار دَر آن طَلْعَتِ باهِیْبَتِ او

Гар ту мардӣ ки Рахши қибла гуҳ мардонаст

گَر تو مَرْدی که رُخَش  قِبْلِه‌گَهِ مَرْدان است

Даст бурдор зи сина чаҳ нигаҳ май дорӣ

دَسْت بَرْدار زِ سینِه، چِه نِگَه می‌داری؟

Ҷон дар он лаҳза бидиҳ шод ки мақсӯд онаст

جان دَر آن لَحْظِه بِدِه شاد کِه مَقْصود، آن است

Ҷумларо об дарандоз ва дар он оташи шӯ

جُمْلِه را آب دَرْاَنْداز و دَر آن آتَش شو

Котши чеҳра ӯ чашма гуҳ ҳайвонаст

کآتَشِ چِهْرِه‌یِ او، چِشْمِه‌گَهِ حِیْوان است

Сари баровари зи миёни дили шамси табриз

سَر بَرآوَر زِ میانِ دِلِ شَمْسِ تَبْریز

Кӯи хдиўи абаду хусрав ҳар фармонаст

کاو خَدیوِ اَبَد و خُسْروِ هَر فَرْمان است

Хониш
ғзл шморҳ 407 — прӣ соткнӣ ъндлӣб