эй ки рӯят чу гулу зулфи ту чун шамшодаст

ای که رویت چو گل و زلف تو چون شمشادست

Ҷонами он лаҳза ки ғамгин ту бошам шодаст

جانم آن لحظه که غمگین تو باشم شادست

Нақдҳое ки на нақд ғам туаст он хокаст

نقدهایی که نه نقد غم توست آن خاکست

Ғайр паймудани боди ҳавас ту бодаст

غیر پیمودن باد هوس تو بادست

Кор ӯ дорад кмўхтаҳ кор туаст

کار او دارد کاموخته کار توست

Зонк кори ту яқин коргаҳ эҷодаст

زانک کار تو یقین کارگه ایجادست

Осмонроу заминро хабарасту маълум

آسمان را و زمین را خبرست و معلوم

Космони ҳамчуи замини амри туро мнқодст

کآسمان همچو زمین امر تو را منقادست

Рӯй бинмоӣу хумори ду ҷаҳонро башикан

روی بنمای و خمار دو جهان را بشکن

На ки имрӯзи хуморони туро меодаст

نه که امروز خماران تو را میعادست

Офтоб ар чаҳ дар ин давр Фаридасту ваҳид

آفتاب ار چه در این دور فریدست و وحید

Шрқённд ки ӯ дар сафашон оҳодаст

شرقیانند که او در صفشان آحادست

Хусравони хоки кафшро ба худо тоҷ кунанд

خسروان خاک کفش را به خدا تاج کنند

Ҳар ки ширини туро длшдаҳ чун Фарҳодаст

هر که شیرین تو را دلشده چون فرهادست

Май наад бар лаби худ дасти дили ман ки хамӯш

می‌نهد بر لب خود دست دل من که خموش

Ин чаҳ вақти сухани сет ва чаҳ гуҳ фарёдаст

این چه وقت سخن‌ست و چه گه فریادست

Хониш
ғзл шморҳ 422 — фотмҳ зндӣ