Аз дил ба дил бародар гӯйанд рўзнист

از دل به دل برادر گویند روزنی‌ست

Равзани мгири гир ки сӯрохи сўзнист

روزن مگیر گیر که سوراخ سوزنی‌ست

Ҳар кас ки ғофил омад аз ин равзани замир

هر کس که غافل آمد از این روزن ضمیر

Гар фозили замона буд гӯлу кўднист

گر فاضل زمانه بود گول و کودنی‌ست

Зон равзана назар кун дар хонаи ҷлис

زان روزنه نظر کن در خانهٔ جلیس

Бингар ки зулматаст дар ӯ ё ки равшанӣаст

بنگر که ظلمت است در او یا که روشنی‌ست

Гар равшанаст ва бар ту занад барқи равшанаш

گر روشن است و بر تو زند برق روشنش

Май дон ки кони лаъл ва ақиқаст ва маъданӣаст

می‌دان که کان لعل و عقیق است و معدنی‌ست

Паҳлавӣ ӯ нишин ки амирасту паҳлавон

پهلوی او نشین که امیر است و پهلوان

Гул дар раҳаши бакор ки сарвӣ ва сӯсанӣ аст

گل در رهش بکار که سروی و سوسنی‌ست

Дар гарданаши дрори ду дасту канори гир

در گردنش درآر دو دست و کنار گیر

Брхўр аз он канор ки мрФўъи грднист

برخور از آن کنار که مرفوع گردنی‌ست

Рӯи рахти сӯй ӯ кашу паҳлуаши хонаи гир

رو رخت سوی او کش و پهلوش خانه گیر

Кони ҷои Фариштагонро орому мскнист

کان جا فرشتگان را آرام و مسکنی‌ست

Хоҳам ки шарҳ гӯям меларзад ин дилам

خواهم که شرح گویم می‌لرزد این دلم

Зеро ғарибу нодир ва бе мо ва бе мнист

زیرا غریب و نادر و بی‌ما و بی‌منی‌ست

Он ҷо ки ӯ набошад ин ҷон ва ин бадан

آن جا که او نباشد این جان و این بدن

Аз ҳамдигар рамида чу обӣ ва равғанӣаст

از همدگر رمیده چو آبی و روغنی‌ست

Хоҳӣ билразу хоҳи млрз инат гуфтанӣаст

خواهی بلرز و خواه ملرز اینْت گفتنی‌ست

Гар бар лабу даҳонами худ банд оҳанӣаст

گر بر لب و دهانم خود بند آهنی‌ست

Оҳан шикофтан бар Довӯд ишқ чист

آهن شکافتن بر داوود عشق چیست؟

Хомаш ки шоҳи ишқи аҷоиби тҳмтнист

خامش که شاه عشق عجایب تهمتنی‌ست

Хониш
ғзл шморҳ 443 — ъндлӣб