Имрӯзи рӯзи навбат дидор дилбараст

امروز روز نوبت دیدار دلبرست

Имрӯзи рӯзи толеъ хуршед Акбараст

امروز روز طالع خورشید اکبرست

Даии ёри қҳрбораҳу хӯни хора буд лек

دی یار قهرباره و خون خواره بود لیک

Имрӯзи лутфи мутлақ ва бечора парвараст

امروز لطف مطلق و بیچاره پرورست

Аз ҳуру моҳу рӯҳу парии ҳеҷ дам мазан

از حور و ماه و روح و پری هیچ دم مزن

Конҳо ба ӯ намонад ӯ чиз дигараст

کان‌ها به او نماند او چیز دیگرست

Ҳар кас ки дид чеҳра ӯ нашуд хароб

هر کس که دید چهره او نشد خراب

ӯ одамӣ набошад ӯ санг мармараст

او آدمی نباشد او سنگ مرمرست

Ҳар муъминӣ ки зи оташ ӯ бохабар буд

هر مؤمنی که ز آتش او باخبر بود

Дар чашми содиқони раҳ ишқ кофараст

در چشم صادقان ره عشق کافرست

эй онки бодаҳои лабашро ту мункирӣ

ای آنک باده‌های لبش را تو منکری

Дар чашми ман нигар ки пар аз мечу соғараст

در چشم من نگر که پر از می چو ساغرست

Зад ҳалқаи рӯҳи қудси ма ман бигуфт кист

زد حلقه روح قدس مه من بگفت کیست

Овоз дод ӯ ки камӣни банда бар дуруст

آواز داد او که کمین بنده بر درست

Гуфто ки бо ту кист бигуфт ӯ ки ишқи ту

گفتا که با تو کیست بگفت او که عشق تو

Гуфто куҷоаст ишқ бигуфт андар ин бараст

گفتا کجا است عشق بگفت اندر این برست

эй симбр ба ман назарӣ кун закоти ҳасан

ای سیمبر به من نظری کن زکات حسن

Кин чашми ман пар аз дару рухсор аз зараст

کاین چشم من پر از در و رخسار از زرست

Гуфт аз шикоф дар ту ба ман дрнгр аз онк

گفت از شکاف در تو به من درنگر از آنک

Дастем бар дар ту ва дастем бар сараст

دستیم بر در تو و دستیم بر سرست

Гуфто ки зарраи зарраи ҷаҳон ошиқ мананд

گفتا که ذره ذره جهان عاشق منند

Рӯи рӯ ки ин матоъ бар мо муҳақараст

رو رو که این متاع بر ما محقرست

Пеши ои ту шамси муфаххари табризи шоҳи ишқ

پیش آ تو شمس مفخر تبریز شاه عشق

Кин қиссаи пуроташ аз ҳарф бартараст

کاین قصه پرآتش از حرف برترست