Имрӯзи чархро зи маи мо тҳирист

امروز چرخ را ز مه ما تحیری‌ست

Хуршедро зи ғайрати рӯйиши тғирист

خورشید را ز غیرت رویش تغیری‌ست

Субҳи вуҷӯдро ба ҷузи ин офтоб нест

صبح وجود را به جز این آفتاب نیست

Бар зарраи зарраи ваҳдати ҳасанаши мқррист

بر ذره ذرهٔ وحدت حسنش مقرری‌ست

Аммо бидон сабаб ки ба ҳар шом ва ҳар сабӯҳ

اما بدان سبب که به هر شام و هر صبوح

Ашколи нави намояди гӯйӣ ки дигрист

اشکال نو نماید گویی که دیگری‌ست

Ашколи нав ба нав чу мноқзи намоядат

اشکال نو به نو چو مناقض نمایدت

Андари мноқзоти хилофии мстрист

اندر مناقضات خلافی مستری‌ست

Дар ту чу ҷанг бошад гӯйии ду лашкар аст

در تو چو جنگ باشد گویی دو لشکر است

Дар ту чу ҷанг набӯд доне ки лашкарӣаст

در تو چو جنگ نبود دانی که لشکری‌ست

Андари халили лутфи бад оташ намӯд об

اندر خلیل لطف بد آتش نمود آب

Намруди қаҳр буд бар ӯ об озарӣаст

نمرود قهر بود بر او آب آذری‌ست

Гиреҳгӣ намӯд Юсуф дар чашми ҳосидон

گرگی نمود یوسف در چشم حاسدان

Пинҳон шуд онки хуб ва шакарлаб бародарӣаст

پنهان شد آنک خوب و شکرلب برادری‌ست

Ин дасти худ ҳамеи барад аз ишқ рӯй ӯ

این دست خود همی برد از عشق روی او

Ваон қасд ҷонаш карда ки баси зишту мнкрист

وان قصد جانش کرده که بس زشت و منکری‌ست

Он парда аз намад набӯд аз ҳасад буд

آن پرده از نمد نبود از حسد بود

Зон пардаи дӯстро мангар зишти мнзрист

زان پرده دوست را منگر زشت منظری‌ست

Диўисти нафаси ту ки ҳасади ҷузв васф ӯст

دیوی‌ست نفس تو که حسد جزو وصف اوست

То кул ӯ чигуна қабеҳӣу мқзрист

تا کل او چگونه قبیحی و مقذری‌ست

Он мори зиштро ту кунун шер май диҳӣ

آن مار زشت را تو کنون شیر می‌دهی

Нак аждаҳо шавад ки ба табъи одамии хўрист

نک اژدها شود که به طبع آدمی خوری‌ست

эй барқи аждҳокш аз осмони фазл

ای برق اژدهاکش از آسمان فضل

Бартоб ва баркашаш ки аз ӯ рӯҳи мзтрист

برتاب و برکشش که از او روح مضطری‌ست

Бе ҳарфи шӯ чу дил агарат садр орзӯаст

بی حرف شو چو دل اگرت صدر آرزوست

Каз гуфт ин забонат чу хоҳанда бар дарӣаст

کز گفت این زبانت چو خواهنده بر دری‌ست