зи ишқ рӯй ту равшани дили Бенин ва бенот

ز عشق روی تو روشن دل بنین و بنات

Биё ки аз ту шавад сиӣотҳми ҳасанот

بیا که از تو شود سیئاتهم حسنات

Хаёли ту чу даройад ба синаи ошиқ

خیال تو چو درآید به سینه عاشق

Даруни хонаи тан пар шавад чароғи ҳаёт

درون خانه تن پر شود چراغ حیات

Дӯд ба пеши хаёлати хаёлҳои дигар

دود به پیش خیالت خیال‌های دگر

Чунонк хотири зиндониён ба бонги наҷот

چنانک خاطر زندانیان به بانگ نجات

Ба гирди сунбули ту ҷонҳо чу мӯру малах

به گرد سنبل تو جان‌ها چو مور و ملخ

Ки то зи хирман лутфат баранд ҷумлаи закот

که تا ز خرمن لطفت برند جمله زکات

Ба мурдаенигарӣ сад ҳазор зинда шавад

به مرده‌ای نگری صد هزار زنده شود

Хунак касе ки аз он як назари бёФти барот

خنک کسی که از آن یک نظر بیافت برات

Зиҳии шаҳӣ ки шаҳон бар бисоти шатранҷат

زهی شهی که شهان بر بساط شطرنجت

Ба хона хона дуанд аз гризхонаҳи мот

به خانه خانه دوند از گریزخانه مات

Кадоми субҳ ки ишқати пиёлае орад

کدام صبح که عشقت پیاله‌ای آرد

зи хоби брҷҳди ин бахти хуфтаи гўидҳот

ز خواب برجهد این بخت خفته گویدهات

Фрўдўди зи фалаки ма ба буии ин бода

فرودود ز فلک مه به بوی این باده

Бгўидм ки маро низ гӯямаш ҳайҳот

بگویدم که مرا نیز گویمش هیهات

Тараб ки аз ту набошад баёт ме гардад

طرب که از تو نباشد بیات می‌گردد

Биор ҷом ки ҷони омадами зи ишқи баёт

بیار جام که جان آمدم ز عشق بیات

Ба пеши дида ман бош то туро байнам

به پیش دیده من باش تا تو را بینم

Ки сайр менашавад дидаи ман аз оёт

که سیر می‌نشود دیده من از آیات

Надонам аз срмстисти шамси табризӣ

ندانم از سرمستیست شمس تبریزی

Ки бар лабат задаам бӯсаҳо ва ё бар пот

که بر لبت زده‌ام بوسه‌ها و یا بر پات

Хониш
ғзл шморҳ 474 — ъндлӣб