Биханд бар ҳамаи олам ки ҷои хандаи ту рост

بخند بر همه عالم که جای خنده تو راست

Ки бандаи қаду абрӯии тест ҳар кажу рост

که بندهٔ قد و ابروی تست هر کژ و راست

Фитад ба пои ту давлат наад ба пеши ту сар

فتد به پای تو دولت نهد به پیش تو سر

Ки одамӣу парӣ дар раҳи ту бесар ва пост

که آدمی و پری در ره تو بی‌سر و پاست

Прири ҷони ман аз ишқи сӯй гулшан рафт

پریر جان من از عشق سوی گلشن رفت

Туро надид ба гулшан дамӣ нишасту нхост

تو را ندید به گلشن دمی نشست و نخاست

Буруни давиди зи гулшан чу оби саҷдаи кунон

برون دوید ز گلشن چو آب سجده کنان

Ки ҷӯйбори саодат ки асл ҷост куҷост

که جویبار سعادت که اصل جاست کجاست

Чу аҳли дили зи дилами қисса ту бишуниданд

چو اهل دل ز دلم قصه تو بشنیدند

зи ҷумлаи наъраи баромад ки масти дилбари мост

ز جمله نعره برآمد که مست دلبر ماست

Пас одамӣу парии ҷамъи гашт бар ман ва гуфт

پس آدمی و پری جمع گشت بر من و گفت

Бидиҳ зи шарқи нишонҳо ки ин дамат чу сабост

بده ز شرق نشان‌ها که این دمت چو صباست

Ҷеффот низ шкрўор чошнӣ дорад

جفات نیز شکروار چاشنی دارد

Зиҳии ҷафо ки дар ӯ сад ҳазор ганҷ вафост

زهی جفا که در او صد هزار گنج وفاست

Қафо бидод ва сафар кард шамси табризӣ

قفا بداد و سفر کرد شمس تبریزی

Бигӯ марои ту ки хуршедро чаҳ рӯ ва қафост

بگو مرا تو که خورشید را چه رو و قفاست