зи офтоби саодати марои шроботст

ز آفتاب سعادت مرا شراباتست

Ки зарраҳои танами ҳалқаи хроботст

که ذره‌های تنم حلقه خراباتست

Салои чеҳраи хуршеди мо ки фирдавсаст

صلای چهره خورشید ما که فردوسست

Салои сояи зулфин ӯ ки ҷнотст

صلای سایه زلفین او که جناتست

Ба осмону замини лутф аитё фармуд

به آسمان و زمین لطف ایتیا فرمود

Ки осмону замини маст он муроотаст

که آسمان و زمین مست آن مراعاتست

з ҳаст ва нест буруни сети тахтгоҳи малик

ز هست و نیست برون‌ست تختگاه ملک

Ҳазор сола аз он сӯии нафй ва исботаст

هزار ساله از آن سوی نفی و اثباتست

Ҳазор дар зи сафои андарун дил бозаст

هزار در ز صفا اندرون دل بازست

Шитоб кун ки зи таъхирҳо бас офотаст

شتاب کن که ز تأخیرها بس آفاتست

Ҳаётҳои ҳаёти офарин буд он ҷо

حیات‌های حیات آفرین بود آن جا

Аз онки шоҳи ҳақоиқ на шоҳи шҳмотст

از آنک شاه حقایق نه شاه شهماتست

зи нардбони дарун ҳар нафас ба миъроҷанд

ز نردبان درون هر نفس به معراجند

Пиёлаҳои пар аз хӯни нигар ки оётаст

پیاله‌های پر از خون نگر که آیاتست

Дар он ҳаво ки худованд шамс табризӣаст

در آن هوا که خداوند شمس تبریزیست

На лофи чархаи чархи сет ва не самовотаст

نه لاف چرخه چرخ‌ست و نی سماواتست