Ҳар онк аз сабаби ваҳшат ғамӣ танҳост

هر آنک از سبب وحشت غمی تنهاست

Бдонк хасм диласту муроқиби тан ҳост

بدانک خصم دلست و مراقب تن‌هاست

Ба чангу тнтни ин тани ниҳодае гӯшӣ

به چنگ و تنتن این تن نهاده‌ای گوشی

Тани ту тӯда хокасту дмдмаҳи ш чу ҳавост

تن تو توده خاکست و دمدمه ش چو هواست

Ҳавои нафаси ту ҳамчун ҳавои грдонгиз

هوای نفس تو همچون هوای گردانگیز

Адуи дидау бенаии сету хасми зёст

عدو‌ِ دیده و بینایی‌ست و خصم ِ ضیاست

Тӯии магари магаси ин матоъами асалин

توی مگر مگس این مطاعم عسلین

Ки зомқлўи туро дарду зонқлўаҳи ъност

که زامقلو تو را درد و زانقلوه عناست

Дар он замон ки дар ин дуғ май Фтӣ чу магас

در آن زمان که در این دوغ می‌فتی چو مگس

Аҷаб ки тавбау ақлу раъйат ту куҷост

عجب که توبه و عقل و رأیت تو کجاست

Ба аҳду тавба чаро чун фатила май пайчи

به عهد و توبه چرا چون فتیله می‌پیچی

Ки аҳди ту чу чароғии раҳин ҳар нкбост

که عهد تو چو چراغی رهین هر نکباست

Бигӯ ба Юсуфи ёқӯби ҳиҷрро дарёб

بگو به یوسف یعقوب هجر را دریاب

Ки бе зи перҳани нусрати ту ҳабси ъмост

که بی ز پیرهن نصرت تو حبس عماست

Чу гӯшти пораи зриристи монда бар ҷое

چو گوشت پاره ضریریست مانده بر جایی

Чу мурдае сети зрир ва Ақила эҳёст

چو مرده‌ای‌ست ضریر و عقیله احیاست

Ба ҷои дору ӯ хок мезанад дар чашм

به جای دارو او خاک می‌زند در چشم

Бидон гумон ки магар серумаасту хок ва давост

بدان گمان که مگر سرمه است و خاک و دواست

Чу лои тъоФи ман алкоФрини дёро

چو لا تعاف من الکافرین دیارا

Дуоӣ Нӯҳ набӣаст ва ӯ муҷоб дуост

دعای نوح نبیست و او مجاب دعاست

Ҳамеша киштии аҳмақи ғариқи тӯфони сет

همیشه کشتی احمق غریق طوفان‌ست

Ки зишти санъату мбғўзи гавҳар ва расвост

که زشت صنعت و مبغوض گوهر و رسواست

Агар чаҳ баҳри карам мавҷ мезанад ҳар сӯ

اگر چه بحر کرم موج می‌زند هر سو

Ба ҳукми адли хабисоти мари хабисин рост

به حکم عدل خبیثات مر خبیثین راست

Қафои ҳамеи хуру андрмкш куллан гардан

قفا همی‌خور و اندرمکش کلا گردن

Чунон гулӯ ки ту дории сазои сФъ ва қафост

چنان گلو که تو داری سزای صفع و قفاست

Гулӯи кушода чу фараҷи фарохи модаи харон

گلو گشاده چو فرج فراخ ماده خران

Ки кир хар нараҳад зу чу пеш ӯ бархест

که کیر خر نرهد زو چو پیش او برخاست

Бихӯр ту эй саги гургин шкнбаҳу саргин

بخور تو ای سگ گرگین شکنبه و سرگین

Шикамбау даҳани саги балии сазо ба сазост

شکمبه و دهن سگ بلی سزا به سزاست

Биё бихӯр хари мурдаи саги шикор на Эй

بیا بخور خر مرده سگ شکار نه‌ای

зи пўзу зи шикаму талъати ту худ пайдост

ز پوز و ز شکم و طلعت تو خود پیداست

Саги маҳаллау бозори сайд кӣ гирад

سگ محله و بازار صید کی گیرد

Мақоми сайди сари кӯҳу беша ва саҳрост

مقام صید سر کوه و بیشه و صحراست

Раҳо кун ин ҳамаро номи ёру дилбари гӯ

رها کن این همه را نام یار و دلبر گو

Ки зиштҳо ки бадви дррсд ҳама зебост

که زشت‌ها که بدو دررسد همه زیباست

Ки кимиёст паноҳи вайу таъаллуқ ӯ

که کیمیاست پناه وی و تعلق او

Масрафи ҳамаи зарроти асфал ва аълост

مصرف همه ذرات اسفل و اعلاست

Ниҳон кунад ду ҷаҳонро даруни як зарра

نهان کند دو جهان را درون یک ذره

Ки аз тасарруф ӯ ақли гӯл ва нобӣност

که از تصرف او عقل گول و نابیناست

Бдонки зиракии ақли ҷумлаи дҳлизист

بدانک زیرکی عقل جمله دهلیزیست

Агар ба илми Флотўн буд бурун сарост

اگر به علم فلاطون بود برون سراست

Ҷунуни ишқ ба аз сад ҳазор гардуни ақл

جنون عشق به از صد هزار گردون عقل

Ки ақли даъвӣ сар карду ишқ бесар ва пост

که عقل دعوی سر کرد و عشق بی‌سر و پاست

Ҳар онки сар будаш бими сар ҳамаш бошад

هر آنک سر بودش بیم سر همش باشد

Ҳариф бим набошад ҳар онки шери вғост

حریف بیم نباشد هر آنک شیر وغاست

Равад дарунаи сами алхёти риштаи ишқ

رود درونه سم الخیاط رشته عشق

Ки сар надорад ва бе сари муҷаррад ва яктост

که سر ندارد و بی‌سر مجرد و یکتاست

Қлоўзӣ кунадаш сӯзан ва равон кунадаш

قلاوزی کندش سوزن و روان کندش

Ки то висол бубахшад ба пораҳо ки ҷудост

که تا وصال ببخشد به پاره‌ها که جداست

Ҳадиси сӯзану риштаи бҳл ки борӣкаст

حدیث سوزن و رشته بهل که باریکست

Ҳадиси Мӯсо ҷон кун ки бо яд Байзост

حدیث موسی جان کن که با ید بیضاست

Ҳадиси қиссаи он баҳри хўшдлиҳо гӯ

حدیث قصه آن بحر خوشدلی‌ها گو

Ки қатраи қатра ӯ мояи ду сад дарёст

که قطره قطره او مایه دو صد دریاست

Чу коса бар сари баҳрӣ ва бехабар аз баҳр

چو کاسه بر سر بحری و بی‌خبر از بحر

Бибин зи мавҷи туро ҳар нафас чаҳ грдшҳост

ببین ز موج تو را هر نفس چه گردشهاست

Хониш
ғзл шморҳ 483 — ъндлӣб