Чу ид ва чун арафаи орифони ин Арафот

چو عید و چون عرفه عارفان این عرفات

Ба ҳар ки қадар ту донист медиҳанд барот

به هر که قدر تو دانست می‌دهند برات

Ҳилоли вори зи роҳ дароз ме оянд

هلال‌وار ز راه دراز می‌آیند

Барои кори гузории зи қозии алҳоҷот

برای کار‌گزاری ز قاضی‌الحاجات

Ба муфлисон ки зи бозори шан насибӣ нест

به مفلسان که ز بازار‌‌شان نصیبی نیست

зи махзани зари султони ҳамеи кашанди закот

ز مخزن زر سلطان همی‌کشند زکات

Паии кушодан дарҳои баста ме оянд

پی گشادن در‌های بسته می‌آیند

Гирифтаи зери бағалҳо калидҳои наҷот

گرفته زیر بغل‌ها کلید‌های نجات

Ба даст ҳар ҷони занбил зафт ме ояд

به دست هر جان زنبیل زفت می‌آید

Шунида бонги тъолўи лтأхзўои алсдқот

شنیده بانگ تعالو لتأخذوا الصدقات

Биёи биё гузарӣ кун бибин закоти малик

بیا بیا گذری کن ببین زکات ملک

Ба таври Мӯсои умрону ғулғули миқот

به طور موسی عمران و غلغل میقات

Даридаи паҳлавии ҳамён аз он зар бисёр

دریده پهلوی همیان از آن زر بسیار

Даридаи қўсраҳҳоашон зи бори қанду набот

دریده قوصره‌هاشان ز بار قند و نبات

зи хирмани ду ҷаҳони мӯри худ чаҳ танд барад

ز خرمن دو جهان مور خود چه تاند برد

Хамаш кун ва биншин давр ва май шинави салавот

خمش کن و بنشین دور و می‌شنو صلوات

Хониш
ғзл шморҳ 487 — ъндлӣб