Тараб эй баҳри асли оби ҳаёт

طرب ای بحر اصل آب حیات

эй ту зот ва дигар маон чу сифот

ای تو ذات و دگر مهان چو صفات

Аҳ чаҳ гуфтам куҷост то ба куҷо

اه چه گفتم کجاست تا به کجا

Кӯи яке васфи лоиқ чу ту зот

کو یکی وصف لایق چو تو ذات

Ҳар ки дар ишқи рӯат ғўтӣ хӯрд

هر که در عشق روت غوطی خورد

Риш хндӣ занад ба ҳасту Фўот

ریش خندی زند به هست و فوات

Шарқ то ғарб шаккарин гардад

شرق تا غرب شکرین گردد

Гар намояди бадви шукрати набот

گر نماید بدو شکرت نبات

Ҷони ман ҷоми ишқ дилбар дид

جان من جام عشق دلبر دید

Лаъл чун хӯн хеш гуфт ки ҳот

لعل چون خون خویش گفت که‌هات

Ҷон банушед ва аз сараш то пой

جان بنوشید و از سرش تا پای

Оташӣ барфурӯхт аз шарарот

آتشی برفروخت از شررات

Маст шуд ҷони чунон ки нашносад

مست شد جان چنان که نشناسد

Хештанро з май ҷуз аз тоъот

خویشتن را ز می جز از طاعات

Бонг омад зи арши муждаи ту ро

بانگ آمد ز عرش مژده تو را

Ки з ман даргузашт нури атоат

که ز من درگذشت نور عطات

Мужда аз бахшишӣ ки натавон ёфт

مژده از بخششی که نتوان یافت

Ба ду сад соли хӯни чашму анот

به دو صد سال خون چشم و عنات

Ки ба ҳар қатра аз пиёла ӯ

که به هر قطره از پیاله او

Мурда зинда шавад ъҷўзи фатоат

مرده زنده شود عجوز فتات

Гараш аз ишқи дӯсти бӯ будӣ

گرش از عشق دوست بو بودی

Кӣ нгўсори гаштии ҳаргизи лоат

کی نگوسار گشتی هرگز لات

Чун шудӣ маст ӯ куҷои доне

چون شدی مست او کجا دانی

Ту рукӯъу суҷуд дар салавот

تو رکوع و سجود در صلوات

Чунк бихўд шудӣ зи партави ишқ

چونک بیخود شدی ز پرتو عشق

Ҷисми он шоҳи мости ҷони салоат

جسم آن شاه ماست جان صلات

Чу бамурдӣ ба пои шамси аддӣн

چو بمردی به پای شمس الدین

Зиндаи гаштии ту эминии зи мамот

زنده گشتی تو ایمنی ز ممات

Дод махдум аз худовандяш

داد مخدوم از خداوندیش

Баҳри малики абади мисолу барот

بهر ملک ابد مثال و برات