Суфиён омаданд аз чапу рост

صوفیان آمدند از چپ و راست

Дар ба дар кӯ ба кӯ ки бода куҷост

در به در کو به کو که باده کجاست

Дар сӯфии дили сету кӯяши ҷон

در صوفی دل‌ست و کویش جان

Бодаи суфиёни з хам худост

باده صوفیان ز خم خداست

Сари хамро кушоди соқӣ ва гуфт

سر خم را گشاد ساقی و گفت

Алсло ҳар касе ки ошиқи мост

الصلا هر کسی که عاشق ماست

Ин чунин бода ва чунин мастӣ

این چنین باده و چنین مستی

Дар ҳамаи мазҳабии ҳалол ва равост

در همه مذهبی حلال و رواست

Тавба башикан ки дар чунин маҷлис

توبه بشکن که در چنین مجلس

Аз хатои тавбаи сад ҳазор хатост

از خطا توبه صد هزار خطاست

Чун шикастии ту зоҳидиро низ

چون شکستی تو زاهدان را نیز

Алслои зан ки рӯз рӯз салост

الصلا زن که روز روز صلاست

Мардуматгар зи чашми хеши андохт

مردمت گر ز چشم خویش انداخت

Мардуми чашм ошиқонат ҷост

مردم چشم عاشقانت جاست

Гар бирафт об рӯй камтари ғам

گر برفت آب روی کمتر غم

Ҷои ошиқи буруни об ва ҳавост

جای عاشق برون آب و هواست

Ошноён агар зи мо гаштанд

آشنایان اگر ز ما گشتند

Ғарқаро ошно дар он дарёст

غرقه را آشنا در آن دریاست