Бар шукрати ҷамъи магас ҳо чарост

بر شکرت جمع مگس‌ها چراست؟

Нуктаи лоҳўл мгсрон куҷост

نکتهٔ لاحول مگس‌ران کجاست؟

Ҳар назарӣ бар рух ӯ рост нест

هر نظری بر رخ او راست نیست

Ҷузи назарии кӯи зи азал буд рост

جز نظری کو ز ازل بود راست

Асби хасонро ба рухӣ пай бизан

اسب خسان را به رخی پی بزن

Ишваи даҳ эй шоҳ ки ин рӯй мост

عشوه ده، ای شاه! که این روی ماست

Ишвау айёрӣу ҷавру дағал

عشوه و عیاری و جور و دغل

Ту накунӣ вар кунӣ аз ту равост

تو نکنی ور کنی از تو رواست

Аз ту агар санг расад гавҳараст

از تو اگر سنگ رسد گوهرست

Гар ту кунӣ ҷавр ба аз сад вафост

گر تو کنی جور به از صد وفاست

Тираи назар чунк бибинад ду нақш

تیره‌نظر چونک ببیند دو نقش

Ҷомаи дард наъра занад кин сафост

جامه درَد، نعره زند، کاین صفاست

Чунк ҳар андеша хаёлӣ гузид

چونک هر اندیشه خیالی گُزید

Маҷлиси ушшоқ хаёлаш ҷудост

مجلس عشاق خیالش جداست

Каъба чу аз санг прессатон параст

کعبه چو از سنگ‌پرستان پرست

Рӯй ба мо ор ки қибла худост

روی به ما آر که قبله خداست

Онк аз ин қибла гадоӣ кунад

آنک از این قبله گدایی کند

Дар назараши санҷар ва султон гадост

در نظرش سنجر و سلطان گداست

Ҷуз ки ба табриз бар шамси дайн

جز که به تبریز، برِ شمس دین

Рӯҳ нёсуд ва нахуфту нхост

روح نیآسود و نخفت و نخاست