Мурғи дилами боз паридан гирифт

مرغ دلم باز پریدن گرفت

Тӯтии ҷони қанд чаридан гирифт

طوطی جان قند چریدن گرفت

Уштури девонаи сармасти ман

اشتر دیوانه سرمست من

Силсилаи ақл даридан гирифт

سلسله عقل دریدن گرفت

Ҷуръаи он бода бе зинҳор

جرعه آن باده بی‌زینهار

Бар сар ва бар дида давидан гирифт

بر سر و بر دیده دویدن گرفت

Шери назар бо саги асҳоби Каҳф

شیر نظر با سگ اصحاب کهف

Хӯни марои боз хўридн гирифт

خون مرا باز خوریدن گرفت

Боз дар ин ҷӯии равони гашти об

باز در این جوی روان گشت آب

Бар лаби ҷӯи сабза дамӣдан гирифт

بر لب جو سبزه دمیدن گرفت

Боди сабои боз вазон шуд ба боғ

باد صبا باز وزان شد به باغ

Бар гулу гулзор вазидан гирифт

بر گل و گلزار وزیدن گرفت

Ишқ фурушед ба айбии маро

عشق فروشید به عیبی مرا

Сӯхти дилаш бозхридн гирифт

سوخت دلش بازخریدن گرفت

Ронад маро раҳматаш омад бихонад

راند مرا رحمتش آمد بخواند

Ҷониби мо хуш нгридн гирифт

جانب ما خوش نگریدن گرفت

Душман ман дид ки бо дӯстам

دشمن من دید که با دوستم

ӯ зи ҳасади даст гузидан гирифт

او ز حسد دست گزیدن گرفت

Дил барраед аз дағали рӯзгор

دل برهید از دغل روزگار

Дар бағали ишқ хазидан гирифт

در بغل عشق خزیدن گرفت

Абрӯии ғаммози ишорати кунон

ابروی غماز اشارت کنان

Ҷониби он чашм хмидн гирифт

جانب آن چشم خمیدن گرفت

Ишқ чу дилро ба сӯй хеш хонд

عشق چو دل را به سوی خویش خواند

Дили зи ҳамаи халқ рамидан гирифт

دل ز همه خلق رمیدن گرفت

Халқ Асоанд Асоро фиканд

خلق عصااند عصا را فکند

Қабза ҳар кӯр ки дидан гирифт

قبضه هر کور که دیدن گرفت

Халқ чу шеранд раҳо кард шер

خلق چو شیرند رها کرد شیر

Тифл ки ӯ лӯт кашӣдан гирифт

طفل که او لوت کشیدن گرفت

Рӯҳ чу бозӣаст ки парон шавад

روح چو بازیست که پران شود

Каз сӯии шаҳи табл шунидан гирифт

کز سوی شه طبل شنیدن گرفت

Бас кун зеро ки ҳиҷоби сухан

بس کن زیرا که حجاب سخن

Парда ба гирди ту тнидн гирифт

پرده به گرد تو تنیدن گرفت