Ҳамчуи гул сурх бирав дасти даст

همچو گل سرخ بُرو دست دست

Ҳамчу меӣ халқи зи ту масти маст

همچو می‌ای خلق ز تو مست مست

Бозуии ту қавс худо ёфт ёфт

بازوی تو قوس خدا یافت یافت

Тири ту аз чархи буруни ҷусти ҷуст

تیر تو از چرخ برون جَست جَست

Ғайрат ту гуфт бирав роҳ нест

غیرت تو گفت بُرو راه نیست

Раҳмат ту гуфт биё ҳаст ҳаст

رحمت تو گفت: «بیا! هست هست»

Лутф ту дарёст ва манам моҳяш

لطف تو دریاست و منم ماهی‌اش

Ғайрати ту сохт марои шасти шаст

غیرت تو ساخت مرا شَست شَست

Марҳами ту толиби маҷрӯҳ ҳост

مرهم تو طالب مجروح‌هاست

Нест ғам ар шаст туам хаст хаст

نیست غم ار شستِ توام خست خست

эй ки ту наздиктар аз дам ба ман

ای که تو نزدیک‌تر از دَم به من

Дам назанам пеши ту ҷузи пасти паст

دَم نزنم پیش تو جز پست پست

Гарчи яке Юсуф ва сад гург буд

گرچه یکی یوسف و صد گرگ بود

Аз дами ёқӯб карам раст раст

از دم یعقوب کرم رَست رَست

Масти ҳамаи гирд дар ин шаҳри мо

مستِ همه گَرد در این شهر ما

Дузду асасро шаҳи мо басти баст

دزد و عسس را شَهِ ما بست بست