Сабри маро оина беморӣаст

صبر مرا آینه بیماری است

Оинаи ошиқи ғмхўорист

آینه ای  عاشق غمخواری است

Дард набошад нанамояд сабур

درد نباشد ننماید صبور

Ки дил ӯ равшан ё торист

که دل او روشن یا تاری است

Оинаи ҷӯии сети нишони ҷамол

آینه جویی‌ست نشان جمال

Ки рухам аз айб ва клФ орӣаст

که رخم از عیب و کلف عاری است

Вар клФӣ бошад ъоритист

ور کلفی باشد عاریتیست

Қобил доруасту таби аФшорист

قابل داروست و تب افشاری است

Оинаи ранҷи зи фиръавни давр

آینه رنج ز فرعون دور

Кони рух ӯ рангӣу знгорист

کان رخ او زنگی و زنگاری است

Чанд ҳазорон сар Тифлон бурид

چند هزاران سر طفلان برید

Кам зи қазо дардисарӣ сорӣаст

کم ز قضا دردسری ساری است

Ман дар он хавф бабандам тамом

من در آن خوف ببندم تمام

Чун ки марои ҳукм ва шаҳӣ ҷорӣаст

چون که مرا حکم و شهی جاری است

Гуфт қазо бар сар ва сблт маханд

گفت قضا بر سر و سبلت مخند

Кин қаламии рафта з ҷабборӣаст

کاین قلمی رفته ز جباری است

Кӯри шӯи имрӯз ки Мӯсо расед

کور شو امروز که موسی رسید

Дар каф ӯ ханҷари қҳорист

در کف او خنجر قهاری است

Ҳалқ бикаш пеши вай ва сар мапӣч

حلق بکش پیش وی و سر مپیچ

Кин на замони фану мкорист

کاین نه زمان فن و مکاری است

Сибт ки сарашон бишикастӣ ба зулм

سبط که سرشان بشکستی به ظلم

Баъди туашон давлату подорист

بعد توشان دولت و پاداری است

Хор задӣ дар дил ва дар дидашон

خار زدی در دل و در دیده شان

Ин дамашони навбати глзорист

این دمشان نوبت گلزاری است

Халқи маро заҳр хӯронеда Эй

خلق مرا زهر خورانیده‌ای

Аз манашон дод шкрборист

از منشان داد شکرباری است

Аз ту кашиданд хумори дароз

از تو کشیدند خمار دراز

То ба абадашон майу хморист

تا به ابدشان می و خماری است

Ҳизуми дик фуқаро золимаст

هیزم دیگ  فقرا ظالمست

Пухта бадв гардад кӯи норист

پخته بدو گردد کو ناری است

Дам наздам зон ки дами ман сексат

دم نزدم زان که دم من سکست

Навбати хомӯшӣ ва сатторӣаст

نوبت خاموشی و ستاری است

Хомаш кун ки то бигӯед ҳабиб

خامش کن  تا  که بگوید حبیب

Он суханон каз ҳама мутаворӣаст

آن سخنان کز همه متواری است

Хониш
ғзл шморҳ 512 — ъндлӣб