Бегоҳ шуд бегоҳ шуд хуршеди андар чоҳ шуд

بی گاه شد بی‌گاه شد خورشید اندر چاه شد

Хуршеди ҷони ошиқон дар хилват аллоҳ шуд

خورشید جان عاشقان در خلوت الله شد

Рӯзӣаст андари шаби ниҳони туркии миёни ҳиндӯон

روزیست اندر شب نهان ترکی میان هندوان

Шаби тарки тозӣ ҳо бикун кони тарк дар харгоҳ шуд

شب ترک تازی‌ها بکن کان ترک در خرگاه شد

Гар бӯи барии зини равшании оташ ба хоби андрзнӣ

گر بو بری زین روشنی آتش به خواب اندرزنی

Каз шаб рӯйу бандагии Зуҳраи ҳариф моҳ шуд

کز شب روی و بندگی زهره حریف ماه شد

Мо шаби гурезону давону андари паии мо зангён

ما شب گریزان و دوان و اندر پی ما زنگیان

Зеро ки мо барадем зар то посбон огоҳ шуд

زیرا که ما بردیم زر تا پاسبان آگاه شد

Мо шаб рӯй омӯхта сад посбонро сӯхта

ما شب روی آموخته صد پاسبان را سوخته

Рухҳо чу шамъи афрӯхтаи кони бизқи мо шоҳ шуд

رخ‌ها چو شمع افروخته کان بیذق ما شاه شد

эй шоди он фаррухи рухии кӯ рух бидон рух оварад

ای شاد آن فرخ رخی کو رخ بدان رخ آورد

эй кару фари он дилии кӯи сӯии он дилхоҳ шуд

ای کر و فر آن دلی کو سوی آن دلخواه شد

Он кист андари роҳи дили кӯро набошад оҳи дил

آن کیست اندر راه دل کو را نباشد آه دل

Кори он касе дорад ки ӯ ғарқобаи он оҳ шуд

کار آن کسی دارد که او غرقابه آن آه شد

Чун ғарқ дарё мешавад дарёаш бар сар май наад

چون غرق دریا می‌شود دریاش بر سر می‌نهد

Чун Юсуфи чоҳӣ ки ӯ аз чоҳи сӯй ҷоҳ шуд

چون یوسف چاهی که او از چاه سوی جاه شد

Гӯйанд асл одамӣ хокаст ва хокӣ ме шавад

گویند اصل آدمی خاکست و خاکی می‌شود

Кӣ хок гардад он касе кӯи хоки ин даргоҳ шуд

کی خاک گردد آن کسی کو خاک این درگاه شد

Як сони намояди киштҳо то вақти хирмани дррсд

یک سان نماید کشت‌ها تا وقت خرمن دررسد

Нимяш мағз нағз шуд ваон ним дигар коҳ шуд

نیمیش مغز نغز شد وان نیم دیگر کاه شد