Мари ошиқонро панди кас ҳаргиз набошад сӯдманд

مر عاشقان را پند کس هرگز نباشد سودمند

Неи он чунон силӣаст ин каш кас тавонад кард банд

نی آن چنان سیلیست این کش کس تواند کرد بند

Завқи сари сармастро ҳаргиз надонад оқилӣ

ذوق سر سرمست را هرگز نداند عاقلی

Ҳоли дил беҳушро ҳаргиз надонад ҳӯшманд

حال دل بی‌هوش را هرگز نداند هوشمند

Безор гирданд аз шаҳии шоҳон агар бӯе баранд

بیزار گردند از شهی شاهان اگر بویی برند

Зон бодаҳо ки ошиқон дар маҷлис дил ме хуранд

زان باده‌ها که عاشقان در مجلس دل می‌خورند

Хусрави видоъи малики худ аз баҳр ширин ме кунад

خسرو وداع ملک خود از بهر شیرین می‌کند

Фарҳоди ҳам аз баҳр ӯ бар кӯҳ май кӯбади ?каланд

فرهاد هم از بهر او بر کوه می‌کوبد کلند

Маҷнӯни зи ҳалқаи оқилон аз ишқи Лайлӣ май Ромад

مجنون ز حلقه عاقلان از عشق لیلی می‌رمد

Бар сблт ҳар саркашӣ кардаст Вомиқ риш ханд

بر سبلت هر سرکشی کردست وامق ریش خند

Афсурдаи он умрӣ ки он бигузашт бе он ҷони хуш

افسرده آن عمری که آن بگذشت بی آن جان خوش

эй гандаи он мағзӣ ки он ғофил буд зини лўркнд

ای گَنده آن مغزی که آن غافل بود زین لورکند

Ин осмонгар нестии саргаштау ошиқ чу мо

این آسمان گر نیستی سرگشته و عاشق چو ما

Зини гардиш ӯ сайр омадӣ гуфтӣ бсстм чанд чанд

زین گردش او سیر آمدی گفتی بسستم چند چند

Олам чу срноиӣ ва ӯ дар ҳар шикофаш май дамад

عالم چو سرنایی و او در هر شکافش می‌دمد

Ҳар нола Эй дорад яқин зон ду лаб чун қанди қанд

هر ناله‌ای دارد یقین زان دو لب چون قند قند

Май байн ки чун дар май дамад дар ҳар гулӣ дар ҳар дилӣ

می‌بین که چون در می‌دمد در هر گلی در هر دلی

Ҳоҷат диҳад ишқӣ диҳад коФғони برارد аз газанд

حاجت دهد عشقی دهد کافغان برآرد از گزند

Дилро зи ҳақгар бркнӣ бар кӣ наҳй охир бигӯ

دل را ز حق گر برکنی بر کی نهی آخر بگو

Беҷон касе ки дил аз ӯ як лаҳза бртонст кунад

بی جان کسی که دل از او یک لحظه برتانست کند

Ман бас кунам ту чусти шӯи шаб бар сари ин боми рӯ

من بس کنم تو چست شو شب بر سر این بام رو

Хуши ғулғулӣ дар шаҳри зан эй ҷон ба овози баланд

خوش غلغلی در شهر زن ای جان به آواز بلند