Сарфа макун сарфа макун сарфаи гдорўиӣ буд

صرفه مکن صرفه مکن صرفه گدارویی بود

Дар покбозон эй писари файзу хдохўиӣ буд

در پاکبازان ای پسر فیض و خداخویی بود

Худ оқибати андари влои не бухл монад неи сахо

خود عاقبت اندر ولا نی بخل ماند نی سخا

Андари сахои ҳам бе шаккии пинҳони ивази ҷӯӣ буд

اندر سخا هم بی‌شکی پنهان عوض جویی بود

Ҳаст ин сахо чун сайри раҳи венаи бухли манзил карданат

هست این سخا چون سیر ره وین بخل منزل کردنت

Дар киштӣ Нӯҳ омадӣ кӣ вақфу раҳи пўиӣ буд

در کشتی نوح آمدی کی وقف و ره‌پویی بود

Ҳосили Асоӣ Мӯсавӣ ишқаст дар кун эй рӯй

حاصل عصای موسوی عشقست در کون ای روی

Айну арз дар пеш ӯ ашколи ҷодуӣ буд

عین و عرض در پیش او اشکال جادویی بود

Як сӯи рӯ аз гирдоби тани пеш аз дами ғарқа шудан

یک سو رو از گرداب تن پیش از دم غرقه شدن

Зеро бақоу хуррамӣ зон сӯии шаш сӯе буд

زیرا بقا و خرمی زان سوی شش سویی بود

Худро биафшон чун шаҷар аз барги хушку барг тар

خود را بیفشان چون شجر از برگ خشک و برگ تر

Бе ранги неку ранги бади тавҳид ва як туе буд

بی رنگ نیک و رنگ بد توحید و یک‌تویی بود

Раҳ рӯ магӯ ин чун буд зеро з чун берун буд

ره رو مگو این چون بود زیرا ز چون بیرون بود

Кӣ шерро ҳамдами шӯй то дар ту оҳӯе буд

کی شیر را همدم شوی تا در تو آهویی بود

Хомӯш кин гуфт забон дорад нишони фурқатӣ

خاموش کاین گفت زبان دارد نشان فرقتی

Вари не чу нон хоед Фтӣ кӣ вақти нони гӯйӣ буд

ور نی چو نان خاید فتی کی وقت نان گویی بود