Бе ту ба сар менашавад бо дгарӣ ме нашавад

بی تو به سر می نشود با دگری می‌نشود

Ҳар чаҳ кунам ишқи баён беҷгарӣ ме нашавад

هر چه کنم عشق بیان بی‌جگری می‌نشود

Ашки давон ҳар саҳарӣ аз дилами оради хабарӣ

اشک دوان هر سحری از دلم آرد خبری

Ҳеҷ касеро зи дилами худ хабарӣ ме нашавад

هیچ کسی را ز دلم خود خبری می‌نشود

Як сари мӯ аз ғам ту нест ки андари тани ман

یک سر مو از غم تو نیست که اندر تن من

Оби ҳаётии надиҳад ё гуҳарӣ ме нашавад

آب حیاتی ندهد یا گهری می‌نشود

эй ғами ту роҳат ҷон чистат ин ҷумлаи фиғон

ای غم تو راحت جان چیستت این جمله فغان

То бизанам бонгу фиғони худ ҳашарӣ ме нашавад

تا بزنم بانگ و فغان خود حشری می‌نشود

Майли ту сӯй ҳашараст пешаи ту шӯр ва шараст

میل تو سوی حشرست پیشه تو شور و شرست

Бераҳу рои ту шҳо раҳгузарӣ ме нашавад

بی ره و رای تو شها رهگذری می‌نشود

Чист ҳашар аз худ худ рафтани ҷонҳо ба сафар

چیست حشر از خود خود رفتن جان‌ها به سفر

Мурғ чу дар байзаи худ бол ва парӣ ме нашавад

مرغ چو در بیضه خود بال و پری می‌نشود

Бист чу хуршед агар тобади андари шаби ман

بیست چو خورشید اگر تابد اندر شب من

То ту қадами дрннҳии худ саҳарӣ ме нашавад

تا تو قدم درننهی خود سحری می‌نشود

Донаи дили коштае зери чунин обу гулӣ

دانه دل کاشته‌ای زیر چنین آب و گلی

То ба баҳорат нарасад ӯ шаҷарӣ ме нашавад

تا به بهارت نرسد او شجری می‌نشود

Дар ғазалами ҷабр ва қадар ҳаст аз ин ду бигузар

در غزلم جبر و قدر هست از این دو بگذر

Зонк аз ин баҳс ба ҷузи шӯр ва шарӣ ме нашавад

زانک از این بحث به جز شور و شری می‌نشود

Хониш
ғзл шморҳ 545 — ъндлӣб