Ёри маро чу уштурони боз маҳор ме кашад
یار مرا چو اشتران باز مهار میکشد
Уштури масти хешро дар чаҳ қатор ме кашад
اشتر مست خویش را در چه قطار میکشد
Ҷон ва танам бахаст ӯ шишаи ман шикаст ӯ
جان و تنم بخست او شیشه من شکست او
Гардани ман ба баст ӯ то ба чаҳ кор ме кашад
گردن من به بست او تا به چه کار میکشد
Шаст ваем чу моҳёни ҷониби хушк май барад
شست ویم چو ماهیان جانب خشک میبرد
Доми дилам ба ҷониби мейр шикор ме кашад
دام دلم به جانب میر شکار میکشد
Онки қатори абрро зери фалак чу уштурон
آنک قطار ابر را زیر فلک چو اشتران
Соқӣ дашт мекунад бирка ва ғор ме кашад
ساقی دشت میکند برکه و غار میکشد
Раъд ҳаме занад дуҳул зинда шудаст ҷузву кул
رعد همیزند دهل زنده شدست جزو و کل
Дар дили шоху мағзи гули буи баҳор ме кашад
در دل شاخ و مغز گل بوی بهار میکشد
Онки замири донаро иллат мива ме кунад
آنک ضمیر دانه را علت میوه میکند
Рози дили дарахтро бар сар дор ме кашад
راز دل درخت را بر سر دار میکشد
Лутфи баҳори бишиканади ранҷи хумори боғ ро
لطف بهار بشکند رنج خمار باغ را
Гарчи ҷафои дай кунун сӯй хумор ме кашад
گرچه جفای دی کنون سوی خمار میکشد