Ошиқи дилбари марои шарму ҳаё чаро буд

عاشق دلبر مرا شرم و حیا چرا بود

Чунк ҷамоли ин буд расми вафо чаро буд

چونک جمال این بود رسم وفا چرا بود

Ин ҳамаи лутфу саркашии қисмати халқ чун шавад

این همه لطف و سرکشی قسمت خلق چون شود

Ин ҳамаи ҳасану дилбарӣ бар бути мо чаро буд

این همه حسن و دلبری بر بت ما چرا بود

Дарди фироқи ман кашами нола ба ноӣ чун расад

درد فراق من کشم ناله به نای چون رسد

Оташи ишқи ман барам чанги дўто чаро буд

آتش عشق من برم چنگ دوتا چرا بود

Лиззат бе каронаи ист ишқ шудаст ном ӯ

لذت بی‌کرانه ایست عشق شدست نام او

Қоида худ шикоятаст вар на ҷафо чаро буд

قاعده خود شکایتست ور نه جفا چرا بود

Аз сари нозу ғанҷи худ рӯй чунон турш кунад

از سر ناز و غنج خود روی چنان ترش کند

Он туршӣ рӯй ӯ рӯҳи Фзо чаро буд

آن ترشی روی او روح فزا چرا بود

Он туршӣ рӯй ӯ абрсФт ҳаме шавад

آن ترشی روی او ابرصفت همی‌شود

Вар на ҳаёту хуррамии боғу гё чаро буд

ور نه حیات و خرمی باغ و گیا چرا بود