Мусулмонони мусулмонон чаҳ бояд гуфт ёрӣ ро
مسلمانان مسلمانان چه باید گفت یاری را
Ки сад фирдавс месозад ҷамолаши ним хорӣ ро
که صد فردوس میسازد جمالش نیم خاری را
Маконҳо бемакон гардад заминҳо ҷумла кон гардад
مکانها بیمکان گردد زمینها جمله کان گردد
Чу ишқ ӯ диҳад ташрифи як лаҳзаи диёрӣ ро
چو عشق او دهد تشریف یک لحظه دیاری را
Худовандо зиҳии нурии латофати бахш ҳар ҳурӣ
خداوندا زهی نوری لطافتبخش هر حوری
Ки об зиндагӣ созад з рӯй лутфи норай ро
که آب زندگی سازد ز روی لطف ناری را
Чу лутфашро биФшорди ҳазорон навбаҳори орад
چو لطفش را بیفشارد هزاران نوبهار آرد
Чаҳ нуқсонгар зи ғайрат ӯ занад барҳами баҳорӣ ро
چه نقصان گر ز غیرت او زند برهم بهاری را
Ҷамолаш офтоб омад ҷаҳон ӯро ниқоб омад
جمالش آفتاب آمد جهان او را نقاب آمد
Валикини нақш кӣ бинад ба ҷузи нақшу нигорӣ ро
ولیکن نقش کی بیند به جز نقش و نگاری را
Ҷамоли гул гувоҳ омад ки бахшишҳо з шоҳ омад
جمال گل گواه آمد که بخششها ز شاه آمد
Агар чаҳ гули бншносди ҳавои созўорӣ ро
اگر چه گل بِنَشناسد هوای سازواری را
Агар гулро хабар будӣ ҳамеша сурх ватар будӣ
اگر گل را خبر بودی همیشه سرخ و تر بودی
Азиро офатӣ ноед ҳаёти ҳӯшёрӣ ро
اَزیرا آفتی نایَد حیات هوشیاری را
Ба дастовар нигории ту каз ин дастаст кори ту
به دست آور نگاری تو کز این دستست کار تو
Чаро бояд супурдани ҷони нигории ҷони сипорӣ ро
چرا باید سپردن جان نگاری جانسپاری را
зи шамси аддӣни табризии манам қосид ба хӯни резӣ
ز شمس الدین تبریزی منم قاصد به خون ریزی
Ки ишқӣ ҳаст дар дастам ки монад зулфиқорӣ ро
که عشقی هست در دستم که ماند ذوالفقاری را