Баҳор омад баҳор омад баҳори хуш изор омад

بهار آمد بهار آمد بهار خوش عذار آمد

Хуш ва сарсабз шуд олами авони лола зор омад

خوش و سرسبز شد عالم اوان لاله زار آمد

з сӯсан бишинав эй райҳон ки сӯсани сад забон дорад

ز سوسن بشنو ای ریحان که سوسن صد زبان دارد

Ба дашти об ва гул бингар ки пурнақш ва нигор омад

به دشت آب و گل بنگر که پرنقش و نگار آمد

Гул аз насрини ҳамеи пурсад ки чун будӣ дар ин ғурбат

گل از نسرین همی‌پرسد که چون بودی در این غربت

Ҳаме гуяд хушам зеро хушиҳо зон диёр омад

همی‌گوید خوشم زیرا خوشی‌ها زان دیار آمد

Саман бо сарв мегуяд ки мастонаи ҳамеи рақсӣ

سمن با سرو می‌گوید که مستانه همی‌رقصی

Ба гӯшаш сарв мегуяд ки ёр бурдбор омад

به گوشش سرو می‌گوید که یار بردبار آمد

Бунафшаи пеш нилӯфар даромад ки мубораки бод

بنفشه پیش نیلوفر درآمد که مبارک باد

Ки зардӣ рафт ва хушкӣ рафту умр пойдор омад

که زردی رفت و خشکی رفت و عمر پایدار آمد

Ҳаме зад чашмаки он наргис ба сӯии гул ки хандонӣ

همی‌زد چشمک آن نرگس به سوی گل که خندانی

Бадви гуфто ки хандонам ки ёри андар канор омад

بدو گفتا که خندانم که یار اندر کنار آمد

Санавбар гуфт роҳи сахт осон шуд ба фазли ҳақ

صنوبر گفت راه سخت آسان شد به فضل حق

Ки ҳар баррагӣ ба раҳи барӣ чу теғ обдор омад

که هر برگی به ره بری چو تیغ آبدار آمد

зи туркистони он дунёи бунаи таркони зебору

ز ترکستان آن دنیا بنه ترکان زیبارو

Ба ҳндстони обу гул ба амр шаҳриёр омад

به هندستان آب و گل به امر شهریار آمد

Бибин кони лклк гуё баромад бар сари минбар

ببین کان لکلک گویا برآمد بر سر منبر

Ки эй ёрони он кораи сало ки вақт кор омад

که ای یاران آن کاره صلا که وقت کار آمد