Баромад бар шаҷари тӯтӣ ки то хутба ӣ шукр гуяд

برآمد بر شجر طوطی که تا خطبه‌یْ شکر گوید

Ба булбул кард ишорати гул ки то ашъор баргӯед

به بلبل کرد اشارت گل که تا اشعار برگوید

Ба сарви сабз ваҳй омад ки то ҷонаш буд дар тан

به سرو سبز وحی آمد که تا جانش بُوَد در تن

Миёни бандад ба хизмат , рӯзу шабҳо ин смр гуяд

میان بندد به خدمت، روز و شب‌ها این سَمَر گوید

Ҳама тасбеҳ гӯйонанд агар моҳаст агар моҳӣ

همه تسبیح گویانند اگر ماهست اگر ماهی

Валикин ақл устодаст , ӯ машрӯҳ тар гуяд

ولیکن عقل استادست، او مشروح‌تر گوید

Даройади санг дар гиряи даройади чарх дар кдиаҳ

درآید سنگ در گریه درآید چرخ در کُدْیه

з арш ояд ду сад ҳадя чу ӯ дарс назар гуяд

ز عرش آید دو صد هدیه چو او درسِ نظر گوید

Ҳазорон симбри бинии кушоеда бару сина

هزاران سیمبر بینی گشاییده بر و سینه

Чу он ънбрФшони қисса ӣ насими он саҳар гуяд

چو آن عنبرفشان قصه‌یْ نسیم آن سحر گوید

Киро монад дили он лаҳза ки он ҷони шарҳ дил гуяд ?

که را ماند دل آن لحظه که آن جان شرح دل گوید؟

Киро монад хабар аз худ дар он дами кӯ хабар гуяд ?

که را ماند خبر از خود در آن دم کو خبر گوید؟

Ҳадиси ишқ , ҷон гуяд ; ҳадиси раҳ равон гуяд

حدیث عشق، جان گوید؛ حدیث ره‌روان گوید

Ҳадиси скр , сар гуяд ; ҳадиси хӯн , ҷигар гуяд

حدیث سُکر، سر گوید؛ حدیث خون، جگر گوید